My Diary

0

Posted by ittirak | Posted in My Diary | Posted on 30-09-2011

ผมเชื่อว่า เพื่อนๆ ที่อยู่ในบ้านฟ้า ทุกคน มีความรักในบ้านหลังนี้ทุกคน
ผมเองเช่นกัน วันนี้ผมถึงต้องเข้ามา
ก่อนที่บ้านของเราจะไม่มีใครแนะนำให้เข้ามาอีก
เป็นเรื่องปกติธรรมดา ทำดีเท่าตัว ทำผิดครั้งเดียวจำไปจนตาย
อยากให้นึกถึงบ้านเราในสมัยก่อน
ที่เปิดประตูต้อนรับเพื่อนๆ ทุกคนที่มีความทุกข์
แค่กระทู้ ขอความช่วยเหลือ ในการตรวจเลือด
พวกเราก็เข้าไปช่วยกันอธิบาย  ส่วนเพื่อนคนไหน เห็นว่า
รีบนทั้งหลายอธิบายได้ดีแล้ว รีล่าง ก็จะให้กำลังใจกันเสมอ
จนเพื่อนที่เข้ามาสบายใจ และขอบคุณ ในความช่วยเหลือ จากบ้านหลังนี้
บ้านหลังนี้ซึ่งเป็นบ้านของเราทุกคน ช่วยกันให้กำลังใจ ดูแลกันและกัน
มีเพื่อนใหม่ๆ เสมอ ที่เพิ่มเข้ามาแล้วไม่อยากหายไปไหน
เพราะความอบอุ่นในบ้านหลังนี้มีให้ทุกคนเสมอ
ถามว่า ตอนนี้บ้านหลังเหมือนเดิมหรือไม่
ผมตอบได้เต็มปากครับว่าไม่
มันเปลี่ยนไปมาก เปลี่ยนไป โดยที่เราไม่รู้ตัว หรือรู้ตัวแต่ไม่สนใจ
สิ่งที่ขาดหายไปบ้าง เช่น กระทู้ขอคำปรึกษา
มีคนเข้าไปตอบจริง ในบ้างครั้งตอบแบบ อ่านแล้วก็รู้ว่า รำคานที่จะตอบ
เท่านั้นยังไม่พอ  ความคิดเห็นต่อมาด้านล่าง จะเริ่มคุยเล่น เม้าส์กัน สนุกสนาน
โดยที่ไม่ได้นึกถึงกระทู้ว่าใครเป็นผู้ตั้ง เค้าคนนั้นกำลังต้องการอะไร
แล้วคำตอบที่มาพูดเล่นกันอยู่ในกระทู้ที่เค้าเป็นคนตั้ง นั้นคือคำตอบหรือ
เค้าพึ่งเข้ามาใหม่ ขอต้องการกำลังใจ เช่นเดียวกับเราทุกคน
จำกันได้หรือไม่ครับ ว่าตอนที่เราติดเชื้อและได้รู้ผลเรารู้สึกอย่างไร
เกือบทุกคน มืดไปหมด ใครที่ใช้คอมเป็นก็ เข้าค้นหาเกี่ยวกับเจ้าตัวน้อย
ที่อาศัยอยู่ในร่างกายเราทั้งสิ้น  เจ้าตัวน้อยจะทำให้เราตายเมื่อไหร่
ยาต้าน คืออะไร  ภูมิคุ้มกันคืออะไร CD4 คืออะไร
เราจะตายเมือไหร่ ก่อนตายจะมีตุ่มเต็มตัวหรือไม่ ผอมเหลือแต่กระดูหรือเปล่า
มีปัญหามากมายเกิดขึ้นในสมองน้อยๆ นี้ เยอะแยะ จนไม่รู้ว่าจะตั้งต้นตรงไหน
บ้านหลังนี้เคยช่วยชีวิตเพื่อนๆ มามากมาย ช่วยทางด้านจิตใจให้เข้มแข็ง
เราทุกคนทำด้วยความจริงใจ และใส่ใจที่จะทำ
ตอนนี้บ้านของเราเปลี่ยนไป  มีการหาคู่กัน เป็นว่าเล่น
ผมเข้าใจความรู้สึก แต่อ้อมๆกันหน่อยก็ดีนะครับ
กระทู้ที่สมาชิคใหม่เข้ามาถามหาความรู้ ถามหากำลังใจ
ก็มีคนเข้าไปตอบน้อยลง
แต่กระทู้กับ HOT เมือมีเพื่อนเข้าไปตอบ
คุณเองไม่ได้คิดอะไร ก็เข้าแซวเล่นกันสนุกสนาน
เพราะความเคยชินว่านี่คือบ้านเรา ความคิดเห็นต่อไป
เริ่มคุยเล่ยสนุกสนานกับรีด้านบนอย่างไร  รีล้างต่อมายิ่งสนุกมากขึ้นเท่านั้น
ไม่ได้คิดถึงเจ้าของกระทู้
ที่กำลังลอยคออยู่ในทะเลอันกว้างใหญ่
หาฝั่งก็ยังไม่เจอ เราแค่โยนเศษไม้ลงไป
เพื่อให้เค้าเกาะ  และคิดว่านี่ไง
เอาให้ไปแล้ว ที่เหลือก็ไปหาเองบ้าง
คนกำลังจะจมน้ำตาย จะมีแรงที่ไหนว่ายไปหาฝั่งได้
เราลืมตรงนี้กันไปหรือเปล่า
เหมือนหลายๆคน ที่เคยบอกกับผมว่าจะผมจะไม่มีเพศสัมพันธุ์อีก
ผมจะพูด สวนไปทันที่ว่า อย่าเลยครับ อย่าพูดคำนั้น เพราะมันเป็นเรื่องธรรมชาติ
เมื่อคุณเข้าใจและเข้มแข็ง คุณเริ่มเข้าใจ ว่าจะอยู่กับเจ้าตัวน้อยได้อย่างไร
คุณจะลืมสิ่งที่คุณพูด
ได้ทีขอเข้าเรื่องนี้ เรื่องเพศสัมพันธุ์ ไม่ได้เป็นเรื่องที่ผิด
แต่ก็ไม่ควรเอามาพูดกันในที่สาธารณะ บ้านก็คือที่สาธารณะเช่นกัน
ทุกคนจะคิดอย่างไร ผมไม่รู้
แต่สำหรับผมที่ได้อ่านผ่านตา  เรื่องการไปเดินตามห้าง
การไปโรงหนัง การไปสวนต่างๆ เพื่อไปมีเพศสัมพันธุ์
เล่ากันจนเห็นภาพ
ก็มิควรเอามาคุยเล่นสนุกในบ้านหลังนี้
เพราะอะไรหรือครับ
เพราะคนที่เข้ามาอ่าน มีทั้งเข้าใจและไม่เข้าใจผู้ติดเชื้อ
บ้านหลังนี้เคยเป็น  ผมขอใช้คำว่าเคยเป็น ที่ยอมรับจากบุคลกร
บ้านหลังนี้ เคยมีเจ้าหน้าที่ ให้คำปรึกษาจำนวนมากจากหลายแห่ง
ที่ทุกคนจะต้องรู้จักแค่พูดชื่อขึ้นมา
ได้เข้ามาศึกษาในบ้านหลังนี้อย่างดีแล้ว และมีความไว้ใจ อย่าเต็มที่
เพือจะทำการส่งต่อเพื่อนผู้ติดเชื้อรายใหม่
เข้ามาศึกษาต่อในบ้านหลังนี้ บ้านหลังที่เต็มไปด้วยความอบอุ่น
มีร้อยล้านกำลังใจให้แก่กัน แต่ตอนนี้มันลดลง น้อยลง
เพราะเราลืมไป…………..เราชินกับเจ้าตัวน้อยที่อยู่กับเราซะแล้ว
คนเราไม่ต้องมองอื่นไกลครับ  เอาแค่เรื่องความพอดีก็พอ
ใครบอกได้ว่าตรงไหนคือความพอดี ตรงไหนคือความไม่พอดี
ผมเองเมื่อก่อน คิดว่าผมบอกได้แต่ เดี๋ยวนี้ ยิ่งตอบไม่ได้เลย
คนเรา กินข้าว บางคน ครึ่งจานก็พอดี
บางคน 1 จานถึงจะพอดีอิ่ม บางคน 2 จานถึงจะพอดีอิ่ม
คือความว่าอิ่มเป็นตัวสรุป
เหมือนกันครับ เราเอง อาจจะมองว่าเราให้ความรู้ แค่นี้ก็พอดีแล้ว
แต่เราเคยถามเค้าหรือไม่ว่าเค้าพอดีหรือยัง
ในบางคนกับบ่น ทำไมไม่รู้จักหาความรู้ที่อยู่ในบ้านหลังนี้จากกระทู้เก่าๆ
ที่ผ่านมา ทำไม เราต้องมาพิมซ้ำๆ กันทุกวัน ในคำถามเดิมๆทุกวัน
สำหรับผม ผมเข้าใจ เพื่อน ว่ายน้ำมาจนเหนื่อย
เห็นคนในบ้านหลังนี้เค้าพิมคุยกัน ก็คิดแต่ จะรีบสมัคร และรีบเข้ามา
ขอความรู้ และ กำลังใจ จากเพื่อนๆในบ้าน
ผมขอยกตัวอย่างนะครับ
เมื่อตื่นขึ้นตอนเช้า สิ่งแรกที่นึกคืออะไร วันนี้จะต้องไปไหนบ้าง จะต้องทำอะไร
โห ชีวิตเราทำไมมันยุ่งจัง ลองแค่หัดเปลี่ยนความคิดของเราสักนิด
ว่า ตื่นขึ้นมา วันนี้เราจะให้กำลังใจใคร จะช่วยเหลือใคร ให้เค้าสบายใจได้บ้าง
เพื่อนๆ จะมีคำตอบทันที บ้านฟ้าของพวกเราไง
มีเพื่อน อีกมากมาย ที่รอกำลังใจและความช่วยเหลือในด้านความรู้
และการดำรงค์ชีวิตอยู่ต่อไปได้อย่างไร
และยังมีอีกมากมาย อย่าคิดถึงแต่ เพื่อนใหม่ที่เข้ามาตั้งกระทู้เท่านั้นนะครับ
เพื่อนๆอีกมากมายที่เข้ามาอ่านแต่ไม่กล้าสมัคร เยอะแยะครับ
แล้วคุณจะยิ้ม เมื่อคุณได้เห็นเค้าเข้มแข็งขึ้น มีกำลังใจมากขึ้น
มีความรู้เกี่ยวกันเจ้าเชื้อตัวน้อยมากขึ้น
และสามารถดำรงค์ชีวิตอยู่ร่วมกันได้สบายเหมือนที่เราเป็น
ขอย้อนกับไปหน่อย บางคนอาจเห็นเรื่องเพศเป็นเรื่องปกติธรรมดา
แต่บางคน เห็นเรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่มาก ในที่สาธารณะ
ส่วนผม เวลาเข้ามาอ่าน ผมจะรู้สึกแย่ทันที่
ติดเชื้อกันแล้วยังไปทำกันได้แบบนี้  พวกติดเชื้อเอดส์นี่ สมน้ำหน้ามัน
ฉนั้นผมไม่แปลกใจเลย ทำไม ทางการแพทย์
เขาถึงมีคำแปลให้โรคนี้อย่างสวยงาม
มันคือโรคแสวงหา มันไปแสวงหากันมาเอง
ประกาศกันโครมๆ ว่าให้ใช้ถุงยาง  ก็ไม่ใช้ นี้เรายังไม่แย่พออีกหรือ
กับคำว่าอีพวกแสวงหาโรคมาใส่ตัว
ขอบอกก่อนนะครับว่า ที่กล่าวมา ผมไม่ได้รวมถึงท่านที่ติดเชื้อมาจากสามีนะครับ
อยากให้ สังคมยอมรักเรา เราเองก็ต้องทำตัวให้สังคมยอมรับได้
กระทู้ไหน อยากคุยเล่น เม้าส์กัน ตั้งเลย ครับ คุยกันให้สนุก
ไม่มีใครว่าเรา มันคือกระทู้ที่คุณต้องการตั้งและเป็นคนตั้ง
อย่าเอาความสนุกของคุณไปท้งไว้ในกระทู้ที่เค้ากำลังต้องการความรู้
ต้องการกำลังใจ และ ความเข้าใจในตัวเค้า
วันนี้หนึ่ง ได้เข้ามาพูดในสิ่งที่หนึ่งเก็บไว้มานาน
และหวังว่าคงจะมีใครเข้าใจบ้าง
อย่างน้อย ก็ค่อยๆทำครับ ทำให้บ้านหลังนี้มีความรัก ความรู้ และที่ขาดไม่ได้
กำลังใจครับ เราะมีให้กันเสมอไป
ปล.ถ้าพี่ๆ เจ้าหน้าที่ให้คำปรึกษา แพทย์ พยาบาล ที่ได้เข้ามาอ่าน
ผมกราบขอโทษไว้ตรงนี้
ผมเองมีส่วนผิดครับ และยอมรับผิด ที่ไม่ได้เข้าบ้านมานาน
จนบางคนที่อ่านอยู่ตอนนี้ ยังไม่ทราบเช่นกัน
ผมจะพยามเข้ามาให้บ่อยขึ้น
กระทู้นี้ ถ้า เพื่อนๆ ท่านใดอ่านแล้วไม่พอใจ  ผมทราบดีว่าต้องมีแน่นอน
เพราะความพอดีของเราไม่เท่ากัน
………………………………………………………….
ตอนนี้ สุขภาพ หนึ่งไม่ดีก็ว่าได้ โฮโมนไทรอย์ ขึ้นสูงมาก
ค่าปกติ 4.2 แต่ของหนึ่ง 52.4 มันขึ้นมามาก
กว่าจะรู้ถึงเจ้าตัวปัญหาที่ทำให้เราไม่มีแรง น้ำหนักลด กินเท่าไหร่ก็ไม่อ้วน
แถม ยังมาเอาไขมันของเราไปใช้อีกอย่างไม่มีวันเพียงพอก็คือเจ้าตัวนี้นี่เอง
จากคนที่หมดแรง เดินแทบจะไม่ไหวภายใน 3 เดือน
จากน้ำหนัก 64 เหลือ 45 กิโล  ทั้งผมและหมอ มองหน้ากัน อย่างไม่เข้าใจ
แต่ในที่สุด คุณหมอก็หาสาเหตุจนเจอ ตอนนี้หนึ่ง น้ำหนัก 47 เอง
กำลังพยายามเอาน้ำหนักขึ้น แต่ไม่เหนือยเหมือนตอนนั้นแล้ว
เริ่มเดินได้เป็นปกติ น้ำหนักเริ่มขึ้น
ส่วน CD4 คั้งนี้เมื่อเดือนที่แล้ว เลขที่ออก 1270 / 35 เปอร์เซนต์ครับ
ยังคงสูงเช่นเดิม เห็นหรือไม่ครับ เรายังสามารถป่วยได้ เหมือนคนปกติ
อย่าคิดว่านี่คือโรคแทรก เพราะมันไม่ใช่
เพื่อนๆ ที่เคยโทรมาขอคำปรึกษา ก็โทรมาได้เช่นเดิม
เพราะ ผมไม่ได้บอกกับทุกคน บอกเพียงบางคนเท่านั้น
ไม่ต้องเกรงใจ เพราะ เมื่อคุณวางสายไป ผมจะยิ้มและมีความสุข
ที่ทำให้คุณได้สบายใจและมีความรู้มากขึ้น เข้าใจเกี่ยวกับเจ้าเชือตัวน้อยมากขึ้น
โทรมาได้ตลอดนะครับ
วันนี้คงพอแค่นี้เพราะมันยาวมากแล้ว
รักและคิดถึงเพือนๆ พี่ๆ น้องๆ ทุกคนครับ
( ทำวันนี้ให้ดีที่สุด เพราะอดีต เราไม่สามารถกลับไปแก้ไขมันได้
อย่ากังวนไปถึงอนาคตมากมายนัก เพราะมันคือความทุกข์ที่คุณก่อขึ้นมาเอง
มันยังมาไม่ถึง คุณเป็นคน นึก คิด ปรุงแต่ง ไปในทางลบ คิดเองทั้งสิ้น
ด้วยความไม่รู้ จำไว้เถอะครับ ถ้าเราทำวันนี้ดีแล้ว วันพรุ่งนี้จะไำม่มีคำว่า
รู้แบบนี้ทำไปตั้งแต่เมื่อวาน จงอยู่กับปัจจุบัน อย่าหลงอยู่ในอดีต
ซึ่งแก้ไ้ขไม่ได้ อย่าวาดภาพอันหน้ากลัวไว้ในอนาคต แล้วคุณจะมีความสุข )
[b]ขอบคุณกับ 25 ปีที่ติดเชื้อ ที่สอนให้ผมรู้จักชีวิต[/b]ผมเชื่อว่า เพื่อนๆ ที่อยู่ในบ้านฟ้า ทุกคนมีความรักในบ้านหลังนี้ทุกคน

ผมเชื่อว่า เพื่อนๆ ที่อยู่ในบ้านฟ้า ทุกคน

www.pha.narak.com

มีความรักในบ้านหลังนี้ทุกคน

ผมเองเช่นกัน วันนี้ผมถึงต้องเข้ามา

ก่อนที่บ้านของเราจะไม่มีใครแนะนำให้เข้ามาอีก

เป็นเรื่องปกติธรรมดา ทำดีเท่าตัว

ทำผิดครั้งเดียวจำไปจนตาย

อยากให้นึกถึงบ้านเราในสมัยก่อน

ที่เปิดประตูต้อนรับเพื่อนๆ ทุกคนที่มีความทุกข์

แค่กระทู้ ขอความช่วยเหลือ ในการตรวจเลือด

พวกเราก็เข้าไปช่วยกันอธิบาย

ส่วนเพื่อนคนไหน เห็นว่า เพื่อนยังไม่เข้าใจ

จะอธิบายและให้กำลังใจ

จนเพื่อนที่เข้ามาสบายใจ

และขอบคุณ ในความช่วยเหลือ จากบ้านหลังนี้

บ้านหลังนี้ซึ่งเป็นบ้านของเราทุกคน

ช่วยกันให้กำลังใจ ดูแลกันและกัน

มีเพื่อนใหม่ๆ เสมอ ที่เพิ่มเข้ามาแล้วไม่อยากหายไปไหน

เพราะความอบอุ่นในบ้านหลังนี้มีให้ทุกคนเสมอ

ถามว่า ตอนนี้บ้านหลังเหมือนเดิมหรือไม่

ผมตอบได้เต็มปากครับว่าไม่

มันเปลี่ยนไปมาก เปลี่ยนไป โดยที่เราไม่รู้ตัว

หรือรู้ตัวแต่ไม่สนใจ

สิ่งที่ขาดหายไปบ้าง เช่น กระทู้ขอคำปรึกษา

มีคนเข้าไปตอบจริง ในบ้างครั้งตอบแบบ อ่านแล้วก็รู้ว่า

รำคานที่จะตอบ

เท่านั้นยังไม่พอ  ความคิดเห็นต่อมาด้านล่าง

จะเริ่มคุยเล่น เม้าส์กัน สนุกสนาน

โดยที่ไม่ได้นึกถึงกระทู้ว่าใครเป็นผู้ตั้ง เค้าคนนั้นกำลัง

ต้องการอะไรแล้วคำตอบที่มาพูดเล่นกันอยู่ในกระทู้ที่เค้าเป็นคนตั้ง

นั้นคือคำตอบหรือ

เค้าพึ่งเข้ามาใหม่ ขอต้องการกำลังใจ เช่นเดียวกับเรา

ทุกคนจำกันได้หรือไม่ครับ

ว่าตอนที่เราติดเชื้อและได้รู้ผลเรารู้สึกอย่างไร

เกือบทุกคน มืดไปหมด

ใครที่ใช้คอมเป็นก็ เข้าค้นหาเกี่ยวกับเจ้าตัวน้อย

ที่อาศัยอยู่ในร่างกายเราทั้งสิ้น

เจ้าตัวน้อยจะทำให้เราตายเมื่อไหร่

ยาต้าน คืออะไร  ภูมิคุ้มกันคืออะไร CD4 คืออะไร

เราจะตายเมือไหร่

ก่อนตายจะมีตุ่มเต็มตัวหรือไม่ ผอมเหลือแต่กระดูหรือเปล่า

มีปัญหามากมายเกิดขึ้นในสมองน้อยๆ นี้

เยอะแยะ จนไม่รู้ว่าจะตั้งต้นตรงไหน

บ้านหลังนี้เคยช่วยชีวิตเพื่อนๆ มามากมาย

ช่วยทางด้านจิตใจให้เข้มแข็ง

เราทุกคนทำด้วยความจริงใจ และใส่ใจที่จะทำ

ตอนนี้บ้านของเราเปลี่ยนไป  มีการหาคู่กัน เป็นว่าเล่น

ผมเข้าใจความรู้สึก แต่อ้อมๆกันหน่อยก็ดีนะครับ

กระทู้ที่สมาชิคใหม่เข้ามาถามหาความรู้ ถามหากำลังใจ

ก็มีคนเข้าไปตอบน้อยลง

แต่กระทู้กับ HOT เมือเพื่อนเข้าไปตอบ

คุณเองไม่ได้คิดอะไรก็เข้าแซวเล่นกันสนุกสนาน

เพราะความเคยชิน

ว่านี่คือบ้านเรา ความคิดเห็นต่อไป

เริ่มคุยเล่ยสนุกสนานกับรีด้านบนอย่างไร

รีล่างต่อมายิ่งสนุกมากขึ้นเท่านั้น

ไม่ได้คิดถึงเจ้าของกระทู้

ที่กำลังลอยคออยู่ในทะเลอันกว้างใหญ่

หาฝั่งก็ยังไม่เจอ

เราแค่โยนเศษไม้ลงไป

เพื่อให้เค้าเกาะ  และคิดว่านี่ไง

เอาให้ไปแล้ว ที่เหลือก็ไปหาเองบ้าง

คนกำลังจะจมน้ำตาย จะมีแรงที่ไหนว่ายไปหาฝั่งได้

เราลืมตรงนี้กันไปหรือเปล่า

เหมือนหลายๆคน

ที่เคยบอกกับผมว่าจะผมจะไม่มีเพศสัมพันธุ์อีก

ผมจะพูด สวนไปทันที่ว่า

อย่าเลยครับ

อย่าพูดคำนั้น เพราะมันเป็นเรื่องธรรมชาติ

เมื่อคุณเข้าใจและเข้มแข็ง คุณเริ่มเข้าใจ

ว่าจะอยู่กับเจ้าตัวน้อยได้อย่างไร

คุณจะลืมสิ่งที่คุณพูด

ได้ทีขอเข้าเรื่องนี้

เรื่องเพศสัมพันธุ์ ไม่ได้เป็นเรื่องที่ผิด

แต่ก็ไม่ควรเอามาพูดกันในที่สาธารณะ

บ้านหลังนี้ก็คือที่สาธารณะเช่นกัน

ทุกคนจะคิดอย่างไร ผมไม่รู้

แต่สำหรับผมที่ได้อ่านผ่านตา  เรื่องการไปเดินตามห้าง

การไปโรงหนัง

การไปสวนต่างๆ เพื่อไปมีเพศสัมพันธุ์

เล่ากันจนเห็นภาพ

ก็มิควรเอามาคุยเล่นสนุกในบ้านหลังนี้

เพราะอะไรหรือครับ

เพราะคนที่เข้ามาอ่าน

มีทั้งเข้าใจและไม่เข้าใจผู้ติดเชื้อ

บ้านหลังนี้เคยเป็นผมขอใช้คำว่าเคยเป็น ที่ยอมรับจากบุคลกร

บ้านหลังนี้ เคยมีเจ้าหน้าที่

ให้คำปรึกษาจำนวนมากจากหลายแห่ง

ที่ทุกคนจะต้องรู้จักแค่พูดชื่อขึ้นมา

ได้เข้ามาศึกษาในบ้านหลังนี้อย่างดีแล้ว

และมีความไว้ใจ

อย่าเต็มที่

เพือจะทำการส่งต่อเพื่อนผู้ติดเชื้อรายใหม่

เข้ามาศึกษาต่อในบ้านหลังนี้

บ้านหลังที่เต็มไปด้วยความอบอุ่น

มีร้อยล้านกำลังใจให้แก่กัน

แต่ตอนนี้มันลดลง

น้อยลง

เพราะเราลืมไป…………..

เราชินกับเจ้าตัวน้อยที่อยู่กับเราซะแล้ว

คนเราไม่ต้องมองอื่นไกลครับ

เอาแค่เรื่องความพอดีก็พอ

ใครบอกได้ว่าตรงไหนคือความพอดี ตรงไหนคือความไม่พอดี

ผมเองเมื่อก่อน

คิดว่าผมบอกได้แต่ เดี๋ยวนี้ ยิ่งตอบไม่ได้เลย

คนเรา กินข้าว

บางคน ครึ่งจานก็พอดี

บางคน 1 จานถึงจะพอดีอิ่ม บางคน 2 จานถึงจะพอดีอิ่ม

คือความว่าอิ่มเป็นตัวสรุป

เหมือนกันครับ

เราเอง อาจจะมองว่าเราให้ความรู้

แค่นี้ก็พอดีแล้ว

แต่เราเคยถามเค้าหรือไม่ว่าเค้าพอดีหรือยัง

ในบางคนกับบ่น

ทำไมไม่รู้จักหาความรู้ที่อยู่ในบ้านหลังนี้จากกระทู้เก่าๆ

ที่ผ่านมา ทำไม เราต้องมาพิมซ้ำๆ กันทุกวัน

ในคำถามเดิมๆทุกวัน

สำหรับผม ผมเข้าใจ เพื่อน ว่ายน้ำมาจนเหนื่อย

เห็นคนในบ้านหลังนี้เค้าพิมคุยกัน

ก็คิดแต่ จะรีบสมัคร และรีบเข้ามา

ขอความรู้ และ กำลังใจ จากเพื่อนๆในบ้าน

ผมขอยกตัวอย่างนะครับ

เมื่อตื่นขึ้นตอนเช้า

สิ่งแรกที่นึกคืออะไร วันนี้จะต้องไปไหนบ้าง

จะต้องทำอะไร

โห ชีวิตเราทำไมมันยุ่งจัง ลองแค่หัดเปลี่ยนความคิด

ของเราสักนิด

ว่า ตื่นขึ้นมา วันนี้เราจะให้กำลังใจใคร

จะช่วยเหลือใคร

ให้เค้าสบายใจได้บ้าง

เพื่อนๆ จะมีคำตอบทันที บ้านฟ้าของพวกเราไง

มีเพื่อน อีกมากมาย

ที่รอกำลังใจและความช่วยเหลือในด้านความรู้

และการดำรงค์ชีวิตอยู่ต่อไปได้อย่างไร

และยังมีอีกมากมาย

อย่าคิดถึงแต่

เพื่อนใหม่ที่เข้ามาตั้งกระทู้เท่านั้นนะครับ

เพื่อนๆอีกมากมาย

ที่เข้ามาอ่านแต่ไม่กล้าสมัคร เยอะแยะครับ

แล้วคุณจะยิ้ม

เมื่อคุณได้เห็นเค้าเข้มแข็งขึ้น มีกำลังใจมากขึ้น

มีความรู้เกี่ยวกันเจ้าเชื้อตัวน้อยมากขึ้น

และสามารถดำรงค์ชีวิตอยู่ร่วมกันได้สบายเหมือนที่เราเป็น

ขอย้อนกับไปหน่อย

บางคนอาจเห็นเรื่องเพศเป็นเรื่องปกติธรรมดา

แต่บางคน

เห็นเรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่มาก ในที่สาธารณะ

ส่วนผม เวลาเข้ามาอ่าน

ผมจะรู้สึกแย่ทันที่

ติดเชื้อกันแล้วยังไปทำกันได้แบบนี้

พวกติดเชื้อเอดส์นี่ สมน้ำหน้ามัน

ฉนั้นผมไม่แปลกใจเลย ทำไม ทางการแพทย์

เขาถึงมีคำแปลให้โรคนี้อย่างสวยงาม

มันคือโรคแสวงหา

มันไปแสวงหากันมาเอง

ประกาศกันโครมๆ ว่าให้ใช้ถุงยาง ก็ไม่ใช้

นี้เรายังไม่แย่พออีกหรือ

กับคำว่าอีพวกแสวงหาโรคมาใส่ตัว

ขอบอกก่อนนะครับว่า

ที่กล่าวมา

ผมไม่ได้รวมถึงท่านที่ติดเชื้อมาจากสามีนะครับ

อยากให้ สังคมยอมรักเรา

เราเองก็ต้องทำตัวให้สังคมยอมรับได้

กระทู้ไหน อยากคุยเล่น เม้าส์กัน

ตั้งเลย ครับ คุยกันให้สนุก

ไม่มีใครว่าเรา

มันคือกระทู้ที่คุณต้องการตั้งและเป็นคนตั้ง

อย่าเอาความสนุกของคุณ

ไปทิ้งไว้ในกระทู้ที่เค้ากำลังต้องการความรู้

ต้องการกำลังใจ

และ ความเข้าใจในตัวเค้า

วันนี้หนึ่งได้เข้ามาพูดในสิ่งที่หนึ่งเก็บไว้มานาน

และหวังว่าคงจะมีใครเข้าใจบ้าง

อย่างน้อย

ก็ค่อยๆทำครับ ทำให้บ้านหลังนี้มีความรัก

ความรู้ และที่ขาดไม่ได้

กำลังใจครับ

เรามีให้กันเสมอไป

ปล.ถ้าพี่ๆ เจ้าหน้าที่ให้คำปรึกษา แพทย์ พยาบาล

ที่ได้เข้ามาอ่าน ผมกราบขอโทษไว้ตรงนี้

ผมเองมีส่วนผิดครับ

และยอมรับผิด ที่ไม่ได้เข้าบ้านมานาน

จนบางคนที่อ่านอยู่ตอนนี้ ยังไม่ทราบเช่นกัน

ผมจะพยามเข้ามาให้บ่อยขึ้น

กระทู้นี้ ถ้า เพื่อนๆ

ท่านใดอ่านแล้วไม่พอใจ ผมทราบดีว่าต้องมีแน่นอน

เพราะความพอดีของเราไม่เท่ากัน

………………………………………………………….

ตอนนี้ สุขภาพ หนึ่งไม่ดีก็ว่าได้ โฮโมนไทรอย์ ขึ้นสูงมาก

ค่าปกติ 4.2 แต่ของหนึ่ง 52.4 มันขึ้นมามาก

กว่าจะรู้ถึงเจ้าตัวปัญหา

ที่ทำให้เราไม่มีแรง น้ำหนักลด กินเท่าไหร่ก็ไม่อ้วน

แถม ยังมาเอาไขมันของเราไปใช้อีก

อย่างไม่มีวันเพียงพอก็คือเจ้าตัวนี้นี่เอง

จากคนที่หมดแรง เดินแทบจะไม่ไหวภายใน 3 เดือน

จากน้ำหนัก 64 เหลือ 45 กิโล

ทั้งผมและหมอ มองหน้ากัน

อย่างไม่เข้าใจแต่ในที่สุด

คุณหมอก็หาสาเหตุจนเจอ ตอนนี้หนึ่ง น้ำหนัก 47 เอง

กำลังพยายามเอาน้ำหนักขึ้น

แต่ไม่เหนือยเหมือนตอนนั้นแล้ว เริ่มเดินได้เป็นปกติ

น้ำหนักเริ่มขึ้น

ส่วน CD4 คั้งนี้เมื่อเดือนที่แล้ว

เลขที่ออก 1270 / 35 เปอร์เซนต์ครับ

ยังคงสูงเช่นเดิม

เห็นหรือไม่ครับ เรายังสามารถป่วยได้ เหมือนคนปกติ

อย่าคิดว่านี่คือโรคแทรก

เพราะมันไม่ใช่

เพื่อนๆ ที่เคยโทรมาขอคำปรึกษา

ก็โทรมาได้เช่นเดิม

เพราะ ผมไม่ได้บอกกับทุกคน บอกเพียงบางคนเท่านั้น

ไม่ต้องเกรงใจ

เพราะ เมื่อคุณวางสายไป ผมจะยิ้มและมีความสุข

ที่ทำให้คุณได้สบายใจ

และมีความรู้มากขึ้น

เข้าใจเกี่ยวกับเจ้าเชือตัวน้อยมากขึ้น

โทรมาได้ตลอดนะครับ

วันนี้คงพอแค่นี้เพราะมันยาวมากแล้ว

รักและคิดถึงเพือนๆ พี่ๆ น้องๆ ทุกคนครับ

( ทำวันนี้ให้ดีที่สุดเพราะอดีต

เราไม่สามารถกลับไปแก้ไขมันได้อย่ากังวน

ไปถึงอนาคตมากมายนัก

เพราะมันคือความทุกข์ที่คุณก่อขึ้นมาเอง

มันยังมาไม่ถึง

คุณเป็นคน

นึก คิด ปรุงแต่ง ไปในทางลบ คิดเองทั้งสิ้น

ด้วยความไม่รู้

จำไว้เถอะครับ ถ้าเราทำวันนี้ดีแล้ว วันพรุ่งนี้จะไำม่มีคำว่า

รู้แบบนี้ทำไปตั้งแต่เมื่อวาน

จงอยู่กับปัจจุบัน อย่าหลงอยู่ในอดีต

ซึ่งแก้ไ้ขไม่ได้

อย่าวาดภาพอันหน้ากลัวไว้ในอนาคต

แล้วคุณจะมีความสุข )

ขอบคุณกับ 25 ปีที่ติดเชื้อ ที่สอนให้ผมรู้จักชีวิต

*****************************************

ติดต่อหนึ่งได้ ที่หมายเลข 082-6526598

โทรมาได้ทุกเวลาครับ

เพราะผมไม่ได้ขับมอไซค์รับจ้าง

ไม่มีแรงจะพยุงตัว

ขอให้กลับมาแข็งแรงก่อน

จะกลับไปขับเช่นเดิมครับ