การแพ้ยา

0

Posted by ittirak | Posted in My Diary | Posted on 03-03-2010

การแพ้ยามีอาการอย่างไร อันตรายแค่ไหน อ่านกัน ดูครับ

 

เรื่อง “การแพ้ยา” เป็นอีกคำถามหนึ่งที่น่าสนใจ

 

เพราะการแพ้ยาเป็นอันตราย

 

อย่างหนึ่งที่เกิดขึ้นจากการใช้ยา จึงได้รับความสนใจ

 

และเป็นคำถามประจำ ที่ผู้สั่งจ่ายยา

 

ไม่ว่าจะเป็นแพทย์ พยาบาล หรือเภสัชกร มักจะถามคุณอยู่เสมอ

 

ทั้งที่โรงพยาบาลในตอนทำประวัติผู้ป่วยใหม่

 

หรือในขั้นตอนการรักษาของแพทย์

 

หรือในขั้นตอนการจ่ายยาของเภสัชกรที่ห้องยา

 

การแพ้ยาเป็นอาการอันไม่พึงประสงค์อย่างหนึ่ง

 

ของการใช้ยาสมดั่งคำขวัญที่ว่า

 

“ยามีคุณอนันต์ มีโทษมหันต์”

 

ดังนั้นถ้าไม่มีข้อบ่งใช้หรือไม่มีความจำเป็น

 

จึงไม่ควรใช้ยา เพราะอาจเกิดการแพ้

 

และเกิดผลข้างเคียงชนิดอื่นๆ ได้

 

ใครบ้างที่จะมีโอกาสแพ้ยา?

 

ในผู้ป่วยทั่วไปที่ไม่เคยมีประวัติการแพ้ยา

 

จะไม่สามารถคาดการณ์ได้เลยว่า

 

ตนเองจะเกิดการแพ้ยาหรือไม่ และเกิดขึ้นเมื่อใด

 

เพราะในรายที่ไม่เคยแพ้ยา

 

แม้ว่าผู้นั้นจะเคยใช้ยาชนิดนั้นแล้ว

 

ไม่ค่อยเกิดอาการแพ้ยาก็ตาม

 

แต่เมื่อมีการใช้ยานั้นในครั้งต่อไป

 

ก็อาจเกิดการแพ้ขึ้นได้โดยคาดเดาไม่ได้

 

แค่ในผู้ที่เคยมีประวัติแพ้ยามาแล้ว

 

เมื่อใช้ยาที่เคยแพ้อีก

 

อาการแพ้ยาจะยิ่งรุนแรงมากขึ้น มากขึ้นๆ เรื่อยๆ

 

จนบางรายอาจช็อคและเสียชีวิตได้

 

ยาอะไรที่ทำให้เกิดการแพ้ยาได้?

 

ยาที่เป็นสาเหตุให้เกิดอาการแพ้ยาได้บ่อย

 

ได้แก่ ยากลุ่มเพนนิซิลลิน penicillins

 

ยากลุ่มซัลฟา sulfonamides

 

และยาแก้ปวดลดไข้ NSAIDs เป็นต้น

 

แต่อย่างไรก็ตามยาทุกชนิดก็มีโอกาสทำให้เกิดอาการแพ้ได้

 

แม้แต่ยาที่ปลอดภัยมากๆ เช่น ยาพาราเซตามอล

 

ก็มีรายงานว่ามีผู้ป่วยแพ้ยาชนิดนี้ได้เช่นกัน

 

เมื่อเกิดการแพ้ยาแล้ว จะมีอาการอย่างไร?

 

อาการแพ้ยามีตังแต่ระดับน้อยๆ

 

อาจเป็นแค่ผื่นคัน ลมพิษ ผื่นแดง

 

หรือในบางรายอาจมีอาการริมฝีปากบวม

 

หน้าตาบวม หนังตามบวม พุพอง

 

ผิวหนังเปื่อยลอก

 

แต่ถ้าแพ้ยารุนแรงมากขึ้นอาจทำให้ใจสั่น

 

แน่นหน้าอก หายใจลำบาก คลื่นไส้ อาเจียน เป็นลม

 

ความดันโลหิตต่ำ ชีพจรเต้นเบาและเร็ว

 

หยุดหายใจ ช็อค และตายได้

 

การแพ้ยาฉีดมักมีอาการรุนแรงมากกว่า

 

ยาชนิดรับประทาน และส่วนใหญ่

 

ของผู้ที่แพ้ยามักมีอาการไม่รุนแรง

 

และหายเองได้เมื่อหยุดยา

 

เมื่อสงสัยว่าแพ้ยาควรปฏิบัติตัวอย่างไร?

 

ดังนั้นในรายที่สงสัยว่าอาจเกิดการแพ้ยาขึ้น

 

จึงควรหยุดยาและรีบไปหาแพทย์

 

หรือกลับมาพบผู้สั่งจ่ายยาทันที

 

เพื่อรักษาอาการแพ้ยาที่เกิดขึ้น

 

อย่าลืมสอบถามผู้สั่งจ่ายยา

 

ถึงชื่อยาที่ตนเองแพ้อยู่นั้นเป็นยาชนิดใด

 

เมื่อทราบแล้วควรจดจำและบันทึกไว้

 

และแจ้งแก่ผู้สั่งจ่ายยาทุกครั้งที่มีการจ่ายยา

 

เพื่อเป็นการเตือนทั้งผู้สั่งจ่ายและตนเอง

 

ให้ป้องกันการแพ้ยาที่จะรุนแรงมากขึ้น

 

หากได้รับยาที่ตนแพ้นั้นอีก

 

**********************************

 

มีอะไรโทรปรึกษา หนึ่งได้นะครับ

 

ที่ 082-6526598 ครับ เวลา 10.00 ถึง 17.00 น.ครับ

 

 

วิตามินซี ธรรมชาติ

0

Posted by ittirak | Posted in วิตามินต่างๆ | Posted on 25-02-2010

วิตามินซี ธรรมชาติ

ประวัติการค้นพบ วิตามินซี เริ่มต้นขึ้นตั้งแต่สมัย

 ศตวรรษที่ 18

 มีการสังเกตว่า พวกทหารเรือที่มีการรอนแรม

ออกเดินเรือไปในทะเลเป็นเวลานานๆ

ซึ่งมักจะขาดแคลนพวกผักสดผลไม้สด

จะป่วยเป็นโรคลักปิดลักเปิด

และสุขภาพไม่ค่อยดี มีอาการอ่อนเพลีย อยู่บ่อยๆ

แต่ก็มีคนสังเกตเห็นว่า จะไม่พบอาการดังกล่าวในทหารเรือ

ที่รับประทานมะนาวเป็นประจำ

และเมื่อต่อมาความรู้ทางวิทยาศาสตร์ก้าวหน้ามากขึ้น

ในปี 1982

ก็สามารถหาสารอาหารสำคัญ

ที่เป็นต้นเหตุของโรคดังกล่าวได้ว่า

สารที่พวกทหารเรือขาดไปคือ

“กรดแอสคอร์บิค (Ascorbic acid)”

ซึ่งมันมีฤทธิ์สามารถช่วยรักษาโรคลักปิดลักเปิดได้ ในปัจจุบัน

กรดแอสคอร์บิค ก็ถูกรู้จักกันโดยทั่วไปในชื่อของ

“วิตามินซี”

และมีนักวิทยาศาสตร์ที่มีชื่อเสียงท่านหนึ่ง

ซึ่งเคยได้รับรางวัลโนเบลถึง 2 ครั้ง

และมีอายุยืนยาวมากกว่า 90 ปี

แม้จะป่วยเป็นโรค มะเร็ง มายาวนานถึง 20 ปี

ก็ตามคือ Dr.Linus Pauling ชาวเมืองพอรต์แลนด์

ได้เคยพูดไว้ว่า เหตุที่เขาสามารถมีสุขภาพดี

และสามารถชะลอการลุกลามของโรค มะเร็ง

ในตัวได้นานกว่า 20 ปี

ก็เนื่องจาก วิตามิน และ เกลือแร่ ที่เขารับประทานเข้าไป

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง วิตามินซี

ซึ่งหลังจากที่เขารับประทานขนาดสูงทุกวัน

เขาก็ไม่เคยเป็นหวัดอีกเลย

Dr.Linus Pauling เริ่มรับประทาน วิตามินซี

ชนิดเม็ดตั้งแต่อายุ 40 ปี

และเพิ่มขนาดสูงถึง 18,000 มิลลิกรัม

เมื่อรู้ว่าตนเองเป็น มะเร็ง ตั้งแต่อายุได้ 64 ปี

เขายืนยันว่ามันช่วยให้ มะเร็ง

ในร่างกายสงบลง

ประโยชน์ของ วิตามินซี

เราทราบกันโดยทั่วไปแล้วว่า

วิตามินซี มีประโยชน์มากมากหลายอย่าง

ไม่ว่าจะช่วยปกป้องเซล เสริมสร้างภูมิคุ้มกัน

สุขภาพและความแข็งแรง

ของเนื้อเยื่อในร่างกายที่เกี่ยวข้องกับ เส้นเอ็น

และคอลลาเจน ก็มีผลมาจากปริมาณ วิตามินซี ในร่างกาย

และ วิตามินซี ยังมีฤทธิ์ ในการเป็นสารแอนตี้อ๊อกซิแดนท์ที่ดี

จึงสามารถป้องกันการทำลายเซล

จากอนุมูลอิสระได้เป็นอย่างดี

และมันช่วยให้ร่างกายสามารถรีไซเคิล สารต้านอนุมูลอิสระตัวอื่นๆ

ดังนั้นเพื่อประโยชน์สูงสุดจึงควรที่จะรับประทาน วิตามินซี

ร่วมกับสารต้านอนุมูลอิสระชนิดอื่นๆ

เช่น วิตามินอี แคโรทีน ฟลาโวนอย เป็นต้น

นอกจากนี้ วิตามินซี ยังมีประโยชน์ด้านอื่นๆ อีก คือ

- วิตามินซี ช่วยบรรเทาความรุนแรงและระยะเวลา

ของการเป็นโรคหวัด หากเริ่มรับประทาน วิตามินซี

ตั้งแต่เริ่มแรกที่เห็นอาการของโรคหวัด

จะช่วยให้อาการป่วยลดความรุนแรงและหายได้เร็วขึ้น

มีการศึกษาเมื่อปี 1995 พบว่าหากรับประทาน

วิตามินซี 1,000 ถึง 6,000 มิลลิกรัมต่อวัน

ตั้งแต่เริ่มมีอาการของโรคหวัด จะช่วยให้หายได้เร็วขึ้น 21%

แต่ก็ยังไม่มีรายงานว่า วิตามินซี

สามารถช่วยป้องกันโรคหวัดได้

- วิตามินซี ช่วยให้แผลหายได้เร็วขึ้น เนื่องจาก วิตามินซี

ช่วยให้ร่างกายซ่อมแซมและรักษาตัวเอง

โดยการไปเสริมสร้างผนังเซล ทำให้เส้นเลือดฝอยแข็งแรง

และต่อต้านอาการอักเสบ จึงทำให้แผลหายได้เร็วขึ้น

ในทางกลับกันการขาด วิตามินซี

ก็สงผลให้แผลให้ได้ช้าลงเช่นกัน

- หากรับประทาน วิตามินซี เป็นประจำทุกวัน

มันจะช่วยให้เหงือกมี

สุขภาพแข็งแรง โดย วิตามินซี จะไปช่วยรักษาเซล

ที่ถูกทำลายและช่วยให้ แผลที่เหงือกหายเร็ว

- เพิ่มความต้านทานต่อ โรคหัวใจ

โดยการไปช่วยเพิ่มประสิทธิภาพ

ในการควบคุมระดับ คลอเรสเตอรอล ในร่างกาย

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อรับประทานร่วมกับ วิตามินอี

โดยมันจะไปลดการเกาะตัวของไขมันที่

ผนังหลอดเลือด

- เนื่องจาก วิตามินซี เป็นสารต้านอนุมูลอิสระที่ดี

มันจึงอาจจะช่วยในการป้องกันและต่อสู้กับโรค มะเร็ง

ได้ มีการศึกษาอย่างมาก

ในเรื่องนี้แต่ก็ยังไม่ข้อสรุปที่ชัดเจน

โดยยังมีการถกเถียงกันอย่างมากเกี่ยว

วิตามินซี กับการป้องกันและต่อสู้กับโรค มะเร็งฃ

- ช่วยในการป้องกันโรคต้อกระจก เนื่องจาก วิตามินซี ฃ

สามารถช่วยปกป้องเลนส์ตาจากอันตรายต่างๆ เช่น ควันบุหรี่

แสงอุลตร้าไวโอเลต ที่เป็นสิ่งกระตุ้นให้เกิดโรคต้อกระจก

มีการศึกษาอันหนึ่งพบว่า

ผู้หญิงที่รับประทานวิตามินซีมาอย่างน้อย 10 ปี

พบว่ามีความเสี่ยงที่จะมีอาการเลนส์ตาขุ่นมัว

ซึ่งเป็นอาการเริ่มแรกของ โรคต้อกระจก ลดลงถึง 77%

- บรรเทาอาการแพ้ หอบหืด ไซนัส

ทั้งนี้เนื่องจากโดยธรรมชาติแล้ว วิตามินซี

มีคุณสมบัติเป็นสารต่อต้านภูมิแพ้ต่างๆ

เช่น ฝุ่นละออง เกษรดอกไม้

ซึ่งอาการแพ้เหล่านี้ก็เป็นสาเหตุส่วนหนึ่งของโรคไซนัส

นอกจากนี้ยังมีการศึกษา

พบว่า วิตามินซี ช่วยป้องกันและทำให้อาการหอบหืดดีขึ้น

- ช่วยป้องกันอาการไมเกรน

เมื่อรับประทานร่วมกับ pantothenic acid

โดย วิตามินซี จะไปช่วยร่างกายในการต่อสู้กับความเครียดได้ดีขึ้น

- ช่วยเรื่องความจำ โดย วิตามินซี

จะไปช่วยรักษาสภาพของเซลประสาท

และจะได้ผลดียิ่งขึ้นหากรับประทาน

ร่วมกับอาหารต้านอนุมูลอิสระชนิดอื่นๆ เช่น

วิตามินอี แคโรทีน กิงโกะไบโลบ้า และโคเอนไซม์ Q10

ขนาดที่รับประทาน

ในสภาวะปกติปริมาณที่แนะนำ

ให้รับประทานคือ 60 มิลลิกรัมต่อวัน

(แต่ในคนที่สูบบุหรี่ 200 มิลลิกรัมต่อวัน)

อย่างไรก็ตามผู้เชี่ยวชาญด้านอาหาร

เสริมสุขภาพได้แนะนำว่า

เพื่อประสิทธิภาพที่ดีต่อสุขภาพควรจะต้องรับประทาน

อย่างน้อย 100-200 มิลลิกรัมต่อวัน

คนที่มีความเครียดควรรับประทาน

วันละ 500 มิลลิกรัมต่อวัน

แต่หากต้องการผลในด้านการป้งกันโรคต่างๆ เช่น

มะเร็ง ความชรา

ควรจะรับประทาน 250 – 1,000 มิลลิกรัม

หากเราได้รับ วิตามินซี น้อยกว่าที่ร่างกายควรจะได้รับ

ก็จะเกิดลักปิดลักเปิด

ซึ่งจะยิ่งรุนแรงมากขึ้นหากขาดอย่างต่อเนื่อง

เป็นเวลานานและไม่ต้องกังวัลว่าจะได้รับมากเกินไป

เนื่องจาก วิตามินซี สามารถละลายน้ำได้ดี

หากร่างกายไม่ได้ใช้ ก็จะมีการขับออกมาได้ทางปัสสาวะ

อีกทั้งยังไม่เคยมีรายงานเกี่ยวกับพิษที่เกิด

จากการรับประทาน วิตามินซี

แม้จะรับประทานในปริมาณที่

สูงกว่า 6,000 – 18,000 มิลลิกรัม

- เพื่อให้ได้ผลดีที่สุดควรพิจารณารับประทานร่วมกับ

สารต้านอนุมูลอิสระ ตัวอื่นๆ

เช่น วิตามินอี ฟลาโวนอย จะไปช่วยเพิ่มประสิทธิภาพ

การทำงานของ วิตามินซี

- เพื่อสุขภาพทั่วไป

ควรรับประทานอย่างน้อย 500 มิลลิกรัมต่อวัน

- สำหรับการรับประทานเพื่อการรักษาหรือการป้องกัน

ควรรับประทาน 1,000 – 6,000 มิลลิกรัม

ขึ้นกับโรคแต่ละชนิด

- การรับประทานไม่จำเป็นต้องรับประทานในครั้งเดียวต่อวัน

สามารถแบ่ง รับประทานเป็นหลายๆ ครั้งต่อวัน

ข้อควรระวัง  

- การรับประทานในปริมาณสูงๆ

อาจจะมีผลต่อการดูดซึมแร่ธาตุอื่นๆ

เช่น Copper Selenium

- การรับประทานในปริมาณสูงๆ อาจจะมีผลต่อการผิดพลาด

ของผลตรวจ ระดับน้ำตาลในปัสสาวะได้

- วิตามินซี ทำให้การดูดซึมธาตุเหล็กได้ดี

จึงอาจจะเกิดภาวะ ได้รับธาตุเหล็กเกิน

ขอย้ำนะครับว่า

เป็นวิตามินธรรมชาตินะครับไม่ใช่สังเคราะห์ครับ

 

*************************************************

 

มีอะไรโทรปรึกษาหนึ่งได้นะครับ

082-6526598 เวลา 10.00 ถึง 17.00 น. ครับ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

My Diary

0

Posted by ittirak | Posted in My Diary | Posted on 12-02-2010

เมื่อคืน ตอน เที่ยงคืน กว่าๆ ได้รับโทรศัพท์ ก่อนจะรับ

 

คิดอยู่แล้วว่าต้องเป็นเรื่องที่ เสียใจ

 

น้องคนนั้นที่ผมได้ไปเยี่ยมให้กำลังใจ

 

ที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง ได้เสีย ชีวิตแล้ว

 

เสียงคุณแม่ของน้องเค้า

 

ฟังแล้วดูเข้มแข็ง

 

แต่ผมก็สามารถจับความเสียใจในน้ำเสียงนั้นได้

 

น้องเค้าสู้มา แบบสุดๆ เขาทน ทุกอย่าง

 

ไม่ว่าจะเอา ท่อออกซิเจน ออกแล้วใส่ ใส่แล้วเอาออก

 

น้องไม่เคยท้อ เพราะเราได้สัญญากันว่า

 

น้องจะต้องกลัมมา แข็งแรง ออกมาเดิน เคียงคู่กับพี่หนึ่งได้

 

กลับมาแข็งแรง เพื่อที่เราจะได้ทานข้าวด้วยกัน

 

และน้องจะต้องอยู่เพื่อดูแลคุณแม่ต่อไป

 

น้องเป็นนักสู้อีกคนที่ พี่นับถือ

 

ถ้าเป้นผม ต้อง ทน อยู่ในสภาพ แบบน้องนั้น

 

ผมเอง ยังไม่รู้เลยว่าจะ ทนได้ เท่าไหร่

 

หลับเถอะนะ หลับให้สบาย

 

ขอให้น้องไปสู้สุขติ ไม่ต้องห่วงอะไร น้องทำดีที่สุดแล้ว

 

สัญญาที่ให้ไว้กับพี่คนนี้ พี่รู้ว่าน้องไม่ได้ผิดสัญญา

 

น้องทำดีที่สุดแล้ว ไม่ต้องห่วงอะไรแล้ว

 

สวรรค์ คงรับน้องไปอยู่ด้วยแล้ว

 

ด้วยความกตัญญูที่น้องมีให้คุณพ่อคุณแม่ จะพาน้องไปสู่สุขติ

 

หลับให้สบายนะน้อง

 

คนที่เหลืออยู่ต้องสู้กันต่อไป

————————————————–

 

มีอะไรโทรปรึกษาหนึ่งได้นะครับ

 

082-6526598 เวลา 10.00 ถึง 17.00 น. ครับ

Glutathione กลูตาไทโอน

1

Posted by ittirak | Posted in วิตามินต่างๆ | Posted on 28-01-2010

Glutathione คืออะไร?

Glutathione กลูตาไทโอน เป็นสารประเภท Tripeptide

 

ที่ประกอบด้วย

 

กรดอะมิโน 3 ชนิด ได้แก่ Cysteine, Glycine

 

และ Glutamic acid

 

หน้าที่หลักของสารตัวนี่ที่เด่นมีอยู่ 3 ประการ คือ

 

Detoxification : กลูตาไทโอนช่วยสร้างเอ็นไซม์ชนิดต่าง ๆ

 

ในร่างกายโดยเฉพาะ Glutathion-S-transferase ที่ช่วยในการ

 

กำจัดพิษออกจากร่างกายโดยไปเปลี่ยนสารพิษชนิดไม่ละลายในน้ำ

 

(ละลายในน้ำมัน) เช่น พวกโลหะหนัก สารระเหย ยาฆ่าแมลง

 

แม้แต่ยาบางชนิด ให้เป็นสารที่ละลายน้ำได้ดีขึ้นและง่ายต่อการกำจัดออก

 

จากร่างกาย นอกจากนี้ยังช่วยป้องกัน

 

ตับ จากการถูกทำลายโดย แอลกอฮอล์ (สุรา) สารพิษจากบุหรี่

 

ยาพาราเซตามอลเกินขนาด (Overdose) ฯลฯ

 

Antioxidant : กลูตาไทโอนมีคุณสมบัติเป็นสารต้านปฏิกิริยาอ๊อกซิเดชั่น

 

(Antioxidant) ที่มีความสำคัญตัวหนึ่งในร่างกาย และหากขาดไป วิตามินซีและอี

 

อาจจะทำงานได้ไม่เต็มที่

 

Immune Enhancer : ช่วยกระตุ้นภูมิคุ้มกันในร่างกาย

 

โดยกระตุ้นการทำงานของเอ็นไซม์หลายชนิดเพื่อให้ร่างกายต่อต้าน

 

สิ่งแปลกปลอมรวมถึงเชื้อแบคทีเรียและไวรัส นอกจากนี้กลูตาไทโอน

 

ยังช่วยสร้างและซ่อมแซม DNA สร้างโปรตีนและ protaglandin

 

แหล่งที่พบ : พบสารชนิดนี้ได้ในพืชผักชนิดต่างๆ ผลไม้ทั่วไปและเนื้อสัตว์

 

แต่จะพบมากใน Asparagus อะโวกาโด และ Walnut ร่างกายเราก็สามารถสร้าง

 

กลูตาไทโอนได้และมีสารหลายชนิดที่ช่วยเพิ่มการสร้างได้แก่

 

Alpha lipoic acid, Glutamine3, Methionine,

 

Whey Protein, Vitamin B-6,

 

Vitamin B-2 , Vitamin C4 และ Selenium

 

ภาวะการขาด : โดยปกติแล้วร่างกายเราจะไม่ขาดกลูตาไทโอน

 

นอกเสียจากจะเป็นโรคบางชนิดที่ทำให้เกิดความต้องการสารตัวนี้มากขึ้น

 

หรือโรคที่ต้านการสร้าง Glutathione โรคหรืออาการบางชนิดที่เกี่ยวข้องกับ

 

การขาด สารนี้หรือต้องการสารนี้ในปริมาณเพิ่มขึ้น ได้แก่ โรคตับ เบาหวาน

 

โรคความดัน ต้อหิน มะเร็ง เอดส์ ฯลฯ

 

ในผู้ที่สูบบุหรี่จัดจะพบว่ามีระดับกลูตาไทโอน ในเลือดต่ำ

 

เนื่องจากอัตราในการใช้กลูตาไทโอน เพิ่มขึ้น

 

ชนิดและขนาดรับประทาน :

 

ปัจจุบันกลูตาไทโอนมีวางจำหน่ายในหลายรูปแบบ เช่น ชนิดเม็ดหรือแคปซูล

 

ชนิดพ่น ชนิดฉีดเข้าเส้นและฉีดเข้ากล้ามเนื้อ ผู้ป่วยโรคชนิดต่างๆ

 

ที่ตรวจพบว่ามีการขาดสารนี้ควรใช้ตามแพทย์แนะนำ ในแง่ของการป้องกัน

 

หรือเพื่อต้านปฏิกิริยาอ๊อกซิเดชั่น ขนาดที่รับประทานคือ 500-1000 มก. ต่อวัน

 

ผลข้างเคียง :

 

ถึงทุกวันนี้ยังไม่พบผลข้างเคียงหรือปฏิกิริยาระหว่างยาของกลูตาไทโอน

 

ชนิดรับประทาน

บนถนนคนติดเชื้อ

3

Posted by ittirak | Posted in บนถนนคนติดเชื้อ | Posted on 20-01-2010

ตอนที่ 5

วันที่รอคอยก็มาถึง ผมได้เดินทางไปพบคุณหมอตามนัด

เพื่อฟังผลของ ซีดีโฟ ทุกอย่าเหมือนเคย คนไข้ที่มาเอา หนังสือพิมพ์

มาบังใบหน้าไว้เช่นเคย การรอพบหมอนั้น

เหมือนกับเวลาที่รอคอยนั้น เนินนานมากมาย

อาจเป็นเพราะ เรากลัวคนที่เรารู้จัก

และไม่รู้จะบอกว่ามาที่นี่ทำไม มาเพื่ออะไร

เมื่อโดนเรียกชื่อ ผมกับคุณแม่ได้เดินเข้าไปพบคุณหมอ

เช่นเคย รอยยิ้มแห่งความอบอุ่นที่ท่านมีให้ ไม่เคยเปลี่ยนแปลง

พร้อมที่จะฟังผมหรือยัง ท่านถาม

พร้อมแล้วครับ ผมอยากบอกให้รู้ว่า ผมทรมานมากแค่ไหน

กับการที่รอคอยผล ซีดีโฟ

สำหรับ โรคเอดส์ ที่เป็นแล้ว ตายไม่มีทางรักษา

ผลที่ออกมา ระดับ ซีดีโฟ คุณ ไม่คอยดีนัก

มี อยู่ 200 กว่าๆ เท่านั้นนะครับ

ผมได้แต่นิ่งเงียบ ในความเงียบนี้ เสียงคุณแม่ดังขึ้น

แล้วคนปกติเค้ามีกันเท่าไหร่ค่ะคุณหมอ

ผมรอฟังคำตอบ อย่างใจเต้นรั่ว

คนปกติ มีอยู่ประมาณ 500 ขึ้นไปครับ

อ้าว งั้นผมก็ใกล้ตายแล้วซิ ผมมีแค่ 200 กว่าเท่านั้น

เหมือนกับท่านอ่านใจผมออก

ท่านอธิบายว่า ตอนนี้ อาจจะต่ำไปหน่อย

เพราะร่างกายอาจกำลังปรับตัวอยู่ก็อาจเป็นได้

กลับไปทำตามหมอสั่งนะครับ

แล้วอีก 6 เดือนมาพบกัน

ตอนนั้นในใจผม คิดว่าจะทำยังไงให้ ซีดีโฟ นั้นเพิ่มขึ้น

เพื่อผมจะได้อยู่กับคุณแม่นานๆ

ผมไม่มีความรู้อะไรเลย

ความรู้อันน้อยนิดที่ผมได้มจากคุณหมอจะทำให้ผมอยู่ได้นานเท่าไหร่

ผมและคุณแม่กราบสวัสดี

ในขณะที่เดินทางกลับบ้านเช่า ที่ผมเช่าอยู่กับเพื่อน

คุณแม่ท่านคงเห็นว่าผมเงียบ

มืออันอบอุ่น จับมือผมไว้ แล้วคำที่ทำให้ผมมีกำลังใจอีกครั้งคือ

แม่จะ พยามศึกษาหาความรู้ เรื่องการเพิ่มภูมิคุ้มกันให้นะลูกแม่

ผมได้มองหน้าท่าน แม่ครับ ผมอยากอยู่กับแม่นานๆครับ

น้ำตา ของเราทั้งสองได้ไหลออกมาอีกครั้ง

ในความเงียบสงัดของจิตใจทั้งสองดวง

ทั้งๆที่รอบข้างมีแต่เสียงดัง จากหลายสิ่งหลายอย่างรอบตัว

ผมไม่ได้ยินเสียงอะไรทั้งนั้น

นอกจากเสียงหัวใจของผมที่เต้น อย่างไม่เป็นจังหวะ

เพราะคำว่าเอดส์เป็นแล้วตายไม่มีทางรักษา

มันกลับมา วนเวียนอยู่ให้ความคิดของผมอีกแล้ว

เมื่อกลับถึงบ้านเช่า คุณแม่อยู่ให้กำลังใจผมอีกนานพอสมควร

จากนั้นท่านก็กลับไป

แม่จะรู้หรือไม่ว่าลูกคนนี้อยากให้มีอยู่ข้างๆตลอดเวลา

แต่ท่านมี ภาระ ที่ท่านต้องทำ ผมเข้าใจ

ผมจะทำอะไรได้ นอกจาก คำแนะนำของผมหมอ

ผมจะพยามทำให้ดีที่สุดครับ

เพื่อ วันเวลาที่ผมจะได้อยู่กับคุณแม่นานยาวนานมากที่สุดเท่าที่ทำได้

ผมพยามยามกิน ตาม ตรางเวลาที่ตัวเอง ทำขึ้นเอง

ผมทานข้าววันละ 4 มื้อ ของว่างอีก 2 มื้อ

รวมเป็น 6 มื้อ

การทานข้าวที่เป็นเรื่อง่ายของคนอื่น

แต่กับเป็นเรื่องยากมากสำหรับผม แต่ละมื้อ

ที่จะกินมันให้หมดจาน

ผมคิดค้นวิธีได้แล้ว คือ กินได้ด้วยอ่านหนังสือไปด้วย

แล้วมันก็หมดจริงๆ

ออกกำลังกาย ตีแบด กับเพื่อน ที่หน้าบ้านทุกเย็น

ตื่นเช้ามาสวดมนต์นั่งสมาธิ

ชีวิตผมมีแค่นี้ ส่วนปัญหา เรื่องการนอนไม่หลับ เริ่มกลับมาอีกครั้ง

ทำไง ผมจะพักผ่อนได้เพียงพอ

ชีวิตวนเวียนอยู่กับการพบจิตแพทย์

บางทีก็อยากตายๆ ไปให้รู้แล้วรู้รอด แต่ผมอยากอยู่กับแม่

ผมต้องสู้ สู้เพื่อ สองชีวิต อย่างที่แม่บอกผมไว้

คุณแม่ได้ศึกษา เกี่ยวกับการใช้วิตามินบำบัด

ในการเพิ่มภูมิคุ้มกัน ผมต้องทานวิตามินวันละ มากมาย

เพื่อให้ร่างกายนั้นแข็งแรงขึ้น

การดูแลตัวเองที่เป็นอยู่ กับวิตามิน ที่คุณแม่หามาให้

พร้อมทั้งคำอธิบาย วิตามินตัวไหน ให้ประโยชน์อะไร

และ ผลการวิจัยจากต่างประเทศ

ผู้ติดเชื้อ มีจำนวน ซีดีโฟ เพิ่มขึ้น ทำให้ผมมีความหวัง

ผมทานวิตามนหลายอย่างมา

ทั้งเห็ดหลินจือ และ ว่านหางจระเข้

ผมท่านทุกอย่างที่คุณแม่บอก ผมศึกษามันไปด้วย

หาข้อมูลต่างๆ ว่า ทุกอย่าง ที่ผมกินเข้าไป

แต่ละชนิด มันช่วยให้อะไรกับร่างกายของเรา

แต่ละวัน ทำไม เวลาช่างยาวนานเหลือเกิน อีกตั้ง 6 เดือน

กว่าผมจะได้รู้เส้นตายของผมอีกครั้ง

แต่ผมจะทำวันนี้ให้ดีที่สุด

พร้อมจะสู้ ด้วยจิตใจที่ อ่อนแอ

เพื่อคุณแม่เท่านั้นเอง


000000000000000000000000000

ตอนต่อไปคงมาเร็วๆนี้นะครับ

**********************************

โทร.มาปรึกษา หนึ่งได้ นะครับที่

082-6526598 เวลา 10.00 ถึง 17.00 น.ครับ

My Diary

0

Posted by ittirak | Posted in My Diary | Posted on 14-01-2010

เมื่อวานไปหาคุณหมอตามนัด ไปรับยาเดิม

และได้แวะ ขึ้นไปเยี่ยม รุ่นน้องคนหนึ่ง

ที่รู้จักกัน ทางให้คำปรึกษาทางโทรศัพท์

น้องคนนี้ รู้ว่าติดเชื้อมานานพอสมควร แต่ด้วย เห็นว่าร่างกาย

ยังคงแข็งแรง จึงละเลยการตรวจ ซีดีโฟ และ ได้เชื่อเพื่อน

ที่พาไปกินสมุนไพรต้ม

ของพระแห่งหนึ่ง ซึ่งบอกว่ากินแล้ว หาย

หลังจากนั้นก็ไม่สนใจ เรื่องการตรวจ ซีดีโฟ อีกเลย

เพราะร่างกายแข็งแรงดี จนมาวันหนึ่งป่าวยเข้าโรงพยาบาล

ซึ่งจำนาน ซีดีโฟ ตอนนั้น เหลือน้อยแล้ว

มีโรคแทรกหลายอย่าง เข้ามารุมล้อม

และซึ่งน้องเค้ายังคงปิดบังที่บ้านอยู่ว่าตัวเองได้รับเชื้อเฮชไอวี

โรงพยาบาลแห่งนั้นรับตัวน้องไว้แต่บอกทางญาติว่า

รักษาไม่ได้แล้วนะ เพราะว่า ซีดีโฟต่ำ ก็แค่รอความตาย

น้องเค้าได้ยินเช่นกัน

จึง ยอมบอก คุณแม่และญาติๆว่าเค้าได้รับเชื้อนะ

ยังไงฝากคุณแม่เค้าด้วย เค้าไม่รอดแล้ว ทางญิจึงพากันหาข้อมูล

และย้ายโรงพยาบาลในที่สุด

ตอนเข้ามาที่โรงพยาบาลใหม่นี้ ทางญาติได้ ค้น จบพบเบอร์

ให้คำปรึกษาของผม จึงโทรมาเล่า อาการให้ฟัง

ผมก็ให้ความรู้ไปตาม ที่ผมได้ศึกษามาว่า น้องเค้ายังคงรักษาได้นะครับ

ไม่ถึงขนาดที่จะต้องปล่อยให้เสียชีวิตครับ

จากนั้น ผมตั้งใจว่าจะไปเยียมน้อง

พอไปถึงน้องคนนั้นได้เข้าไปในไอซียูแล้วเพราะ

ว่าระดับออกซิเจนในเลือดต่ำ

ต้องสอดท่อเข้าไปเพื่อช่วยในการหายใจ

และปอดมีปัญหามีการติดเชื้อเล็กน้อย

ผมไปยืนคุยด้วย น้องเค้าเห็นผม เค้าร้องไห้ ผมจับมือและพูดว่า

พี่มาแล้วนะ มาตามที่สัญญาไว้

น้องต้องสู้ สู้เพื่อ สองชีวิต คืดชีวิตเราและชีวิตคุณแม่

น้องได้แต่ ส่งภาษามือกับผมเพราะไม่สามารถพูดได้

เค้าชู้สองนิ้ว เป็น อัน รู้กันว่าเค้าจะสู้

ผมต้องเป็นผู้คุยฝ่ายเดียวเพราะน้องไม่สามารถพูดได้

ผมให้กำลังใจ และ บอกว่าเราต้องหาย

ต้องออกมาจากห้องไอซียู

จากนั้นเราจะไปออกไปทานข้าวด้วยกัน

สัญญากับพี่นะ ว่าน้องต้องทำใหได้

นิ้วก้อย ที่ยกขึ้นมาเป็ฯสัญญานบอกผมว่า สัญญา 

น้องเค้ายังดูดีมาก ผิวไม่มีร่องลอยของพีพีอีเลย

แต่ ผอม และซีด เพราะ ไม่สามารถ กินอาหารได้

ต้องให้อาหารทางสายยาง 

ผมคุยและให้กำลังใจ อยู่ประมาณ ครึ่งชั่วโมง ก็ บอกลา

จากนั้นไม่นาน ด้วยการรักษาของหมอที่เอาใจใส่

และ กำลังใจที่จะสู้ของน้อง เค้าดีขึ้นตามลำดับ

จนสามารถ กลับ เข้ามาอยู่ห้องปกติได้ คุณแม่น้อง จึงโทรมาบอกผมว่า

น้องเค้าลงมาอยู่ห้องปกติแล้วนะ

ผมจึงไปเยี่ยมอีก ครั้งนี้น้องดูสดใสขึ้นมาก

ท่อต่างๆ ถูกถอดออกหมดแล้ว

ทานข้าวได้เอง ยิ้มกับผมได้ พูดคุยกับผมได้

น้องเค้าดีใจ บอกว่าไม่คิดว่าจะรอดออกมาได้

แต่เค้าก็สามารถทำได้

เค้าถามว่าเค้าเก่งมั้ย ผมบอกว่าเก่งครับ แต่ต้องเก่งขึ้นไปอีกนะ

พี่ยามออกกำลังกายไว้

ขยับแขนขาไว้กล้ามเนื้อจะได้ไม่ลีบ

น้องเค้าก็ ทำตามทุกอย่างที่ผมแนะนำ พยามทานอาหารให้เยอะๆ

และขยับแขนขาตลอด

เราคุยกัน นานมาครั้งนี้ การพูดคุยครั้งนี้ทำให้ผมรู้อีกครั้งว่า

กำลังใจสำคัญที่สุด

น้องสัญญากับผมว่าจะหายและออกมาใช้ชีวิตตามปกติ

และพี่หนึ่งต้อง มาทานข้าวด้วยกันนะ

ผมรับปาก วันนั้นผมมีความสุขมาก

แต่เมื่อวาน สิ่งที่ผมไม่คาดคิดเลยว่าจะเกิดขึ้น

ผมขึ้นไปหาน้องเค้าที่ชั้น  5

สิ่งที่ผมได้เห็นคืน ร่างอันผอมบาง นั้น

มีอาการสั่น ปากก็สั่น อย่างเห็นได้ชัด

ครั้งนี้ความสดใสหายไปจากใบหน้า มีแค่แววตาที่ดีใจ

ส่งมาให้ผมรู้ว่า ดีใจนะ ที่พี่หนึ่งมา

จากการพูดคุยในครั้งนี้

น้องบอกผมว่า ไม่อยากอยู่ต่อแล้ว ทรมาน กินก็ไม่ได้ นอนก้ไม่หลับ

ฟันมันกระทบกัน อยู่ตลอดเวลา

มีไข้ 3 เวลา อะไรนักหนาก็ไม่รู้

จากการพูดคุยกับพยาบาลผมจึงทราบว่า ได้มีการเจาะหลัง

อีกครั้ง เพื่อหาสาเหตุ ของอาการที่เกิดขึ้น

ตอนนี้ เจอเชื้อแต่ยังรอผลการตรวจ ว่าเป็นเชื้ออะไร

ผมเองคิดถึงเจ้าตัว MAC คือวัณโรคในเลือด

จริงตามนั้นคุณหมอได้นำ

น้ำในไขสันหลังไปตรวจหาเชื้อตัวนี้ด้วยเช่นกัน

การที่ผมไปหาน้องเค้าครั้งนี้กับ สองครั้งที่แล้ว มันต่างกัน

ครั้งนี้กำลังใจน้องเค้าหมด ไม่อยากจะสู้ต่อ

ผมได้บอกว่า เดียวน้องจะหาย น้องจะต้องกลับมาดูดีเหมือนเดิม

อย่างที่เราสัญญากันไว้ น้องยิ้มที่มุมปาก

มันเป็นรอยยิ้มที่เหมือนกับบอกผมว่า

อย่ามาหลอกกันเลย จริงหรือที่จะหายกลับไปเป็นปกติได้เช่นเดิม

ผมได้แต่จับมือและ ส่งกำลังใจไปให้ และบอกว่า สู้ๆ นะ

พี่เป็นกำลังใจให้

ครั้งนี้น้องเค้าตอบรับผมดีขึ้น ผมบอกลา

พี่จะมาหาอีกนะ อย่าลืมสัญญานะ

ที่เขียนมายาวมากมายนี้แค่อยากให้รู้ว่า ยาสมุนไพรมี่ใช่ทางออก

การไม่ตรวจ ซีดีโฟ เป็นการมาดอย่างแรง

ถ้าเรา ตรวจดู ระดับซีดีโฟ เราจะรับยาต้านไวรัสได้ทัน

และไม่ต้องป่วยกับโรคแทรกซ้อน

หวังว่าเพื่อนคงได้อะไรบ้างกับ

สิ่งที่หนึ่งเขียนมาเล่าให้ฟังในครั้งนี้นะครับ

 

*************************************************

 

โทร.มาปรึกษา หนึ่งได้ นะครับที่

082-6526598 เวลา 10.00 ถึง 17.00 น.ครับ

บนถนนคนติดเชื้อ

0

Posted by ittirak | Posted in บนถนนคนติดเชื้อ | Posted on 04-01-2010

ตอนที่ 4

เมื่อถึงเวลาที่ผม ต้องไปพบคุณหมอตามนัดที่โรงพยาบาล

อย่างที่เล่ามาก่อน ว่า

ต่างคนต่างมีหนังสือพิมพ์คนละเล่มเอาไว้บังหน้า

เพราะกลัวเจอคนที่รู้จัก

เหมือนเช่นเคย คุณแม่ไม่เคย ทิ้งผมให้ไป คนเดียว

ท่าน เคียงข้างผมเสมอ เมื่อเข้าไปพบคุณหมอ 

ผมก็ได้ สัมผัสได้กับความอบอุ่นได้อีกครั้ง

ด้วยความเป็นกันเองของท่าน

ท่าน ถามผมว่า เป็น อย่างไรบ้าง ผมตอบตรงๆว่า

ผมยังนอนไม่หลับครับ เพราะความคิด ของผมวันเวียน

อยู่แต่คำว่าเอดส์เป็นแล้วตายไม่มีทางรักษา

คุณหมอบอกผมว่า อย่าคิดมาก

ทำตามที่ ผมบอก จะมีอายุ อีกได้อย่างน้อยเป็น 10  ปี

ผมมีกำลังใจมากขึ้นอีก

จากนั้น ก้ไปเจาะเลือด คุณหมอนัดผมอีกครั้ง

คือ 6 เดือนข้างหน้า เพื่อมาฟังผล CD4

ผมแทบ ทนไม่ไหว เพราะอยากรู้ว่า จำนวน CD4

ของผมอยู่ที่เท่าไหร่

ผมและคุณแม่ ได้เดินทางกลับบ้าน เมื่อถึงบ้าน

ผมก็ไม่มีอะไรจะทำ นอกจาก อยู่กับ อารมณ์เก่าๆ

คือเอดส์เป็นแล้วตาย

การทำจิตใจให้สบาย นี้ช่างเป็นเรื่องยาก มากมายจริงๆ

คุณแม่เองท่านก็ไม่ได้อยู่นิ่ง ท่านได้ พาผมไปยกให้เป็นลูกของ

สมเด็จพระพุฒาจารย์ โต  พรหมรังสี  

จากนั้น คุณแม่ได้สอนให้ผมรู้จักหารสวดมนต์

การทำสมาธิ เพื่อทำให้จิตใจนั้นสงบ

ยอมรับว่าช่วยผมได้ ดีทีเดียว แต่ก็ ยังไม่ทั้งหมด

เพราะทุกอย่างเกิดขึ้นที่จิต

จิต มันพาคิดไปว่าเอดส์เป็นแล้วตาย ทีไร ก็ หมดแรงทุกที

ชีวิตประจำวันของผมตอนนั้น

ไม่มีอะไรเลย นอกจาก การ ดูแลสุขภาพกายจิตให้ดีที่สุด

ผมกินข้าววันละ 6 มื้อ

เพื่อให้น้ำหนักตัวขึ้น ผมออกกำลังกาย

เพื่อให้ร่างกายแข็งแรง

แต่ติดอยู่ที่ข้อ นอนหลับ พักผ่อนให้เพียบพอ ยากที่สุด

ผมยอมรับ มันนอนไม่หลับ ทำยังไงก็นอนไม่หลับ

เสียงของ คำว่าเอดส์ เป็นแล้วตายไม่มีทางรักษา

เข้ามากระทบจิตใจผม อีกเช่นเคย

ถ้าเรานอนหลับไม่ได้ เท่ากับเรา ไม่ได้พักผ่อน

เราจะต้องตายแน่ๆ ทำยังไงให้นอนหลับ

ปัญหานี้ เป็น ปัญหาที่ใหญ่ที่สุด ในการดำเนิน ชีวิตของผม

คุณแม่จึงลองให้ กินยานอนหลับ

ผมกินเข้าไป ไม่เห็นหลับเลย

ผม ได้พยามทำหลายอย่างเพื่อให้ผมได้นอนหลับ

แต่ไม่สำเร็จ จน ต้องไปพบจิตแพทย์

เพื่อ ขอยานอนหลับ คุณแม่ไม่เคย ทิ้งผมอีกเช่น เคย

ท่านพาผมไป ที่โรงพยาบาล หลายแห่ง

แห่งแรก ที่ผมไป เป็นอะไร ที่ มัน รู้สึกบอกไม่ถูก

อาจเป็นเพราะว่า ในห้องไม่ได้มีแต่ผมกับคุณหมอ

มันดันมีนักสึกษาแพทย์ ร่วมฟังด้วย ผมเลยรู้สึกไม่เป็น ส่วนตัว

จากนั้นก็ได้ยา มา กลับมาบ้าน กิน เท่าไหร่ก็ นอนไม่หลับ

แถม มึนหัว ง่วงนอน ลอยๆ บอกไม่ถูก

แต่เวลานอนก้ไม่หลับ

คุณแม่ พาไปพบจิตแพทย์ อีกหลายแห่ง

จนมา พบจิตแพทย์ ที่ผม ได้คุยด้วยแล้ว รู้สึกเป็นกันเอง

ท่านบอกผมว่า กินยาไปนะ มันไม่หลับก็ ทนเอา

อีกหน่อย ร่างกาย มัน ทนไม่ไหว จะ หลับได้เอง

ผมคิดในใจว่า โห ถ้าเป็น อย่างนั้นได้จริง

ผม คงหลับเองไปได้แล้ว

คนไม่ต้องมาพบคุณหมอ ผมได้ยาไป หลายอย่างมาก

ร่วมถึงยานอนหลับอีกเช่น เคย

แต่ครั้งนี้ ผมได้ นอนหลับ พึ่งจะรู้ว่า

การนอนหลับมีความสุขมากแค่ไหน เพราะยานอนหลับตัวใหม่

ที่คุณหมอให้มา ผมดีใจมากมาย

เพราะ ผมจะไม่ตายแล้ว ผมได้ พักผ่อนเพียงพอแล้ว

ผมยังคงไปพบ จิตแพทย์ อย่างต่อเนื่อง

แต่สิ่งที่ผมได้เห็น ในเวลาที่ผมไปพบจิตแพทย์

คือ ผมเจออะไรแปลกๆ

เช่น ครั้งนี้ มีคนกลุ่มหนึ่ง เดินยกเก้าอี้ไปวางไว้ที่กำแพง แล้ว

ก็ยกกลับมา วางไว้ที่เก่า

ยกไปยกมาแบบนั้น ผม งง สงสัย เขาทำไปเพื่ออะไร

ทำไปทำไม

และผมก็ได้กระจ่าง เมื่อได้เข้าไปพบคุณหมอ

ผมถามท่าน คำตอบ ที่ได้คือ

เขาคนนั้นเป็นโรคจิตชนิดหนึ่ง

คือโรค ที่อยู่เฉยไม่ได้ ขั้นรุนแรง เขาเลยต้องทำอะไรแบบนั้น

ตลอดเวลา เพราะทำให้เขา สบายใจ

เมื่อก่อน เป็นมากกว่านี้ แต่ตอนนี้ดีขึ้นมากแล้ว

เมื่อได้ยินเช่น นั้น ผม ใจอ่อนเลย

ผมถามคุณหมอว่า แล้วผมจะเป็นแบบนี้มั้ยครับ

ยังดี ที่คุณหมอบอกผมว่า ไม่เป็นถ้ากินยา ต่อไป อย่างต่อเนื่อง

เอา ผมจะ กินยาต่อไป ชีวิต ไม่มีอะไร ที่แน่นอนเลย

ผมติดเชื้อแล้ว ยังต้องมาพบจิตแพทย์ อีก

อะไรหนักหนาชีวิตนี้

เอา ทำชีวิต ประจำวันให้ดีที่สุด

กินอาหารที่มีประโยชน์ ไม่รับเชื้อเพิ่ม

นอนหลับพักผ่อนให้เพียงพอ ออกกำลังกายสม่ำเสมอ

กินวิตามินที่คุณแม่จัดหามาให้

ทำต่อไป เพื่อรอเวลา ที่ผม CD4 จะออกมาในวันที่คุณหมอนัด

 

***************************************************

 

โทร.มาปรึกษา หนึ่งได้ นะครับที่

082-6526598 เวลา 10.00 ถึง 17.00 น.ครับ

บนถนนคนติดเชื้อ

0

Posted by ittirak | Posted in บนถนนคนติดเชื้อ | Posted on 23-12-2009

ตอนที่ 3

 

เมื่อเดินทางกลับถึงบ้าน ที่เช่า อยู่กับเพื่อน

 

สิ่งที่ผมกลัวที่สุดคือ เพื่อนจะรับได้หรือไม่

 

กับการที่ผมติดเชื้อตัวนี้มา

 

เขาทั้ง 2 จะมีความเข้าใจมากน้อยแค่ไหน

 

สิ่งต่างๆ ที่กังวล ได้ถูกแก้ไข

 

โดย คุณ แม่ ท่านเป็นคนให้ความรู้กับเพื่อนทั้งสอง

 

เป็นโชคดี ของผมที่มีคุณแม่ที่รักผม

 

ท่านอธิบายให้เพือนผมได้เข้าใจ

 

ว่า เราสามารถ อยู่ร่วมกันได้ 

 

แต่ คำว่าเอดส์ เป็นแล้วตายไม่มีทางรักษา

 

ยังคงวิ่งวนเวียน อยู่ในสมอง ตลอดเวลา

 

ผมได้ แต่นอนนิ่ง ไม่ทำอะไร ทั้งสิ้น

 

อารการ ไข้ ก็ยังคงมี ผมไม่ยอมทำการรักษาใดๆ

 

อยากนอน อยู่แบบนี้ ให้ มันตายไปจากโลกใบนี้

 

ในสมองถามตัวเอง ว่าไปติดมาจากไหน

 

คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก มันมีหลายเรื่องวิ่งอยู่ในหัวสมอง

 

ทั้งอยากตาย ทั้งสับสน เราจะตายเมือไหร่

 

จะมีชีวิต อยู่ได้นานแค่ไหน และในที่สุดก็ตัดสินใจ

 

ไม่รับรู้อะไร อีก ดีที่สุด นอนแบบนี้ให้ตายไป

 

แต่ด้วยคำพูดของคุณแม่

 

ท่านบอกกับผมว่า ลูกแม่ ลูกต้องสู้นะ

 

ลูกไม่ได้สู้เพือ่ชีวิตเดียว ลูกสู้เพื่อ สองชีวิต

 

ถ้าไม่มีลูก แม่จะ อยู่ได้อย่างไร

 

คำพูดนี้ทำให้ผม รุกขึ้นมาสู้

 

อาหารมื้อแรก หลังจากที่ไม่ได้ กินอะไรมา 10 วัน

 

คือโจ๊ก ที่คุณแม่ซื้อมาให้ ผมรุกขึ้นมากิน จนหมด 

 

ร่างกายค่อยเริ่มมีแรง

 

ผมมองหน้าคุณแม่ และผมสัญญา

 

กับท่านว่าผมจะสู้ครับ สู้เพื่อ สองชีวิต ครับแม่

 

ลูกจะทำให้ดีที่สุด

 

เพื่อลูกจะได้อยู่กับแม่ให้นานที่สุดครับแม่

 

คุณแม่บอกผมว่าท่านจะ เป็นคนพาผมไปหาหมอ

 

ท่านจะหาหมอที่รักษาผมให้ได้

 

ตอนนี้ชีวิตผมฝากไว้ที่คุณแม่

 

เราฝากชีวิตไว้ซึ่งกันและกัน  

 

ผมจึงยอมไปพบคุณหมอคลินิกแห่งหนึ่ง

 

แถวสะพานควาย เมื่อเดินเข้าไป

 

โดยมีคุณแม่เดินเคียงข้างผมอย่างเสมอ

 

ไม่ผิดอย่างที่คุณแม่บอกผมไว้เลย

 

ท่านดูอบอุ่น เป็นกันเอง

 

และไม่รังเกียจผมเลย แม้นแต่น้อย

 

ต่างจากโรงพยาบาลแห่งนั้นที่ไล่ผมออกมา

 

ท่านตรวจดูร่างกายผมโดยที่ไม่ใส่ถุงมือ

 

ผมมีต่อมน้ำเหลือโตหลายแห่ง ท่านบอกผมเช่นนั้น

 

ดูแลตัวเองให้ดีๆ

 

เราสามารถมีชีวิตอยู่ได้อีกเป็น 10 ปี

 

ทำตามนี้นะ

 

1.ไม่รับเชื้อเพิ่ม

 

2.ทานอาหารที่มีประโยชน์

 

3.ออกกำลังกายสม่ำเสมอ

 

4.ไม่กินเหล้าไม่สูบบุหรี่

 

5.ทำจิตใจให้สบาย

 

6.นอนหลับพักผ่อนให้เพียงพอ

 

ผมรับปากท่าน ว่า ครับผมจะทำให้ได้

 

แต่ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย โดยเฉพาะ ข้อ 5 และ 6

 

ทำจิตใจให้สบาย โดย ที่ผมรู้ว่าเอดส์เป็นแล้วตาย

 

นอนหลับพักผ่อนให้เพียงพอ

 

ผมจะหลับลงได้อย่างไร

 

ในเมื่อ ผมยังคงคิดอยู่ว่าผมจะตายเมื่อไหร่

 

แต่อย่างน้อย วันนี้ผมก็ได้พบทางออก

 

ผมก้าวออกมาจากที่มืดแล้ว

 

ถึงแสงสว่างนั้นจะเล็กเท่าปลายไม้ขีดก็ยังดีกว่าไม่มี

 

ผมพร้อมที่จะสู้ต่อไป

 

คุณหมอจึงนัดผมให้ไปพบที่โรงพยาบาล

 

เพื่อตรวจหา CD4 ต่อไป

0000000000000000000000000000000

 

โทร.มาปรึกษา หนึ่งได้ นะครับที่

082-6526598 เวลา 10.00 ถึง 17.00 น.ครับ

ไซนัสอักเสบ

0

Posted by ittirak | Posted in โรคแทรกซ้อนต่างๆ | Posted on 17-12-2009

ไซนัสอักเสบ

แพทย์ทั่ว ๆ ไป มักพบเสมอว่า ผู้ป่วยที่มีอาการปวดศรีษะ

จะมาบอก แพทย์ว่า กลัวจะเป็นโรค “ไซนัส”

ซึ่ง เขาหมายถึง “ไซนัสอักเสบ” ทั้ง ๆ

ที่ยังไม่เคยทราบเลยว่า “ไซนัส” คืออะไร ในความเป็นจริง

อาการปวดศรีษะเป็นแต่เพียง อาการอย่างหนึ่งที่อาจพบได้

ในโรคไซนัสอักเสบ และพบในระยะเฉียบพลัน

มากกว่าระยะเรื้อรัง

ไซนัส หมายถึงโพรงหรือช่องอากาศ

ที่อยู่ในกระดูกของหน้ามีทางติดต่อกับช่องจมูก

เรียกว่ารูเปิดของไซนัส โดยทั่ว ๆ ไปในคนมี

ไซนัสอยู่ 4 คู่คือ

1.Maxillary sinus มีขนาดใหญ่ที่สุด อยู่ที่แก้มทั้ง 2 ข้าง

2.Frontal sinus อยู่ที่หัวคิ้วทั้ง 2 ข้าง

ในบางรายพบว่ามีเพียงช่องเดียวหรือไม่มีเลย บางรายก็มีถึง 3 ช่อง

3.Ethmoidal sinus อยู่ที่ซอกตาระหว่างกระบอกตา

และจมูกเป็นช่องเล็ก ๆ

ติดต่อกันอยู่มีข้างละประมาณ 2-10 ช่อง

4.Sphenoidal sinus อยู่ที่หลังจมูกด้านบนสุด

ติดกับฐานของสมอง

ไซนัสอักเสบ Sinusitis ชนิดเฉียบพลัน

สาเหตุ

1.สุขภาพทั่วไปของผู้ป่วยไม่ดี เช่นภูมิต้านทานต่ำ

โดยมีโรคอื่นเป็นพื้นฐานได้แก่ โรคเลือด, เบาหวาน,

โรคภูมิแพ้, วัณโรค โรคขาดสารอาหาร,

ภาวะที่ร่างกายตรากตรำมากเกินไป,ทำงานหนักเกินไป,

นอนไม่หลับ, การกระทบกับการเปลี่ยนแปลง

ของอากาศอย่างกะทันหัน โดยเฉพาะความเย็นจัด

ถูกฝุ่นละออง และควันบุหรี่จำนวนมาก

สูดดมสารเคมีที่มีฤทธิ์รุนแรง เป็นต้น

2.สภาพของจมูกที่ช่วยส่งเสริมให้เป็นโรคนี้ง่าย

เช่น มีการอักเสบในจมูกหรือไซนัส

อันใดอันหนึ่งมาก่อน มีเนื้องอกในจมูก แผ่นกั้นช่องจมูกคด

ส่วนโครงสร้างภายในจมูกเบียดบังรูเปิดของไซนัส

ทำให้อากาศถ่ายเทไม่ดี มีการแตกหักของกระดูกไซนัส เป็นต้น

3.สาเหตุโดยตรง ได้แก่

3.1 โรคที่มีอาการนำทางจมูก เช่น ไข้หวัด,ไข้หวัดใหญ่,

หัด, คางทูม ไอกรนและอื่น ๆ

3.2 ฟันผุและการถอนฟัน โดยเฉพาะฟันบน

เชื้ออาจมาจากรากฟันซี่บนซึ่งอยู่ติดกับโพรงไซนัสดูใหญ่สุด

จะเป็นให้ไซนัสที่แก้มข้างนั้นอักเสบได้

3.3การสั่งน้ำมูกแรง ๆ จามมาก ๆ อย่างรุนแรง

การใส่ยาในจมูก และการดำน้ำ พาให้เชื้อโรคเข้าสู่ไซนัสได้ง่ายขึ้น

อาการอาจมีประวัติเป็นหวัด คัดจมูก น้ำมูกไหล

เจ็บคอ มาก่อน หรือาจมีประวัติฟันผุ

ถอนฟันนำมาก่อนก็ได้

1.ไข้ไม่สูงมาก ประมาณ 38 ํ – 39 ํซ. อ่อนเพลีย

ปวดเมื่อยตัว และ ปวดศรีษะ บริเวณขมับ,ท้าทอย

หรือปวดทั่วศรีษะ

2.ปวดบริเวณหน้า หรือกระบอกตาวันแรก ๆ

มักปวดทั่ว ๆ ไป อาจปวดทั่วศรีษะจนบอกไม่ถูกว่าปวด บริเวณไหน

หลังจากวันที่ 2 จะปวดเฉพาะบริเวณไซนัส

ที่เป็น เช่น ปวดที่แก้ม ที่ซอกตา ที่หัวคิ้วและกลางศรีษะ เป็นต้น

นอกจากนี้ยังอาจมีอาการปวดร้าวไปตาม

อวัยวะใกล้เคียง เช่น ฟันบน ขมับ หน้าผาก

กระบอกตาท้ายทอย หูและกลางกระหม่อม

3.อาการคัดจมูก, จาม, น้ำมูกไหล ส่วนมาก

มีมาก่อน เนื่องจากเป็นโรคระบบทางเดินหายใจ

นำมา แต่ใน บางรายที่เป็นไซนัสอักเสบ

โดยตรง อาจมีอาการในวันที่ 2 – 3 ไปแล้วก็ได้

ถ้ามีโรคภูมิแพ้อยู่ด้วยจะมี อาการรุนแรงมากขึ้น

การอักเสบติดเชื้อหนอง จะทำให้มีน้ำมูกข้น สีเขียว หรือเหลือง

ระยะนี้เสียงผู้ป่วยมักมีลักษณะตื้อ ๆ ไม่กังวาน

4.อาการในคอ เช่น เจ็บคอ มีเสมหะในคอ

คอแห้ง ระคายคอ

5.อาการไอ เนื่องจากเสมหะที่ไหลลงคอ

ไปรบกวน ทำให้ไอ หรือบาง

ครั้งมีโรคหลอดลมอักเสบแทรกซ้อนขึ้น

6.อาการทางหู อาจมีอาการ หูอื้อปวดหู

เนื่องจากท่อระบายอากาศของหูชั้นกลาง ถูกอุดตันโดยเสมหะ

หรือการบวมหรือบางครั้งมีเนื้องอก

อยู่ด้านหลังจมูกร่วมด้วย นอกจากนี้อาจมี

เชื้อโรคเข้าสู่หูชั้นกลาง ทำให้เกิดการอักเสบขึ้น

การตรวจโดยแพทย์

1.การตรวจด้านหน้าของจมูก

แพทย์ใช้ไฟส่องเข้าในจมูก ซึ่งถ่างด้วยเครื่องถ่างจมูก

เพื่อดูว่ามีการบวม, หนอง, เนื้องอก,

หรือการผิดปกติอื่น ๆ หรือไม่

2.การตรวจด้านหลังของจมูก ใช้ไม้กดลิ้นและกระจกเล็ก ๆ

ลนไฟส่องในคอด้านหลัง ช่องปาก

3.ตรวจหาที่เจ็บบริเวณหน้า และไซนัส

4.ตรวจด้วย เอกซ์เรย์ เพื่อดูการเปลี่ยนแปลงภายในไซนัส

การรักษา

ส่วนมากเป็นการรักษาด้วยยารับประทาน

ไม่นิยมให้ยาหยอดจมูก

ผู้ป่วยที่ปฏิบัติตนตามที่แพทย์แนะนำ

และรับประทานยาสม่ำเสมอ มักหายได้ง่าย ในระยะนี้

ยาที่ใช้ส่วนใหญ่ คือยาปฏิชีวนะ

และยาที่รักษาตามอาการ

หลักที่ผู้ป่วยควรปฏิบัติ

1.พักผ่อนให้เพียงพอ โดยเฉพาะการนอน

ควรนอนหลับพักผ่อนให้เต็มที่ ไม่ควรอดนอน

2.รับประทานอาหารที่มีคุณค่าและถูกสุขลักษณะ

ไม่มากหรือน้อยเกินไป

3.ดื่มน้ำตามสมควรในผู้ใหญ่ประมาณ

วันละ 8-10 แก้ว ในฤดูหนาว

ในจังหวัดทางภาคเหนือ ควร ดื่มน้ำอุ่นจัด ๆ

4.รักษาร่างกายให้อบอุ่นตามสมควร

การใส่เสื้อกันความหนาวนั้น ควรใส่ให้หนา

จนมือและเท้าของ ผู้ป่วยอุ่นขึ้น

บางครั้งต้องใส่หมวก และถุงเท้าด้วย

5.การทำงานที่ไม่ได้ออกกำลังมาก

และไม่เครียดมาก พอทำได้ ไม่ถึงกับต้องหยุดทำงาน

นอกจากใน รายที่อาการ รุนแรงมาก

6.การใช้น้ำร้อนประคบบริเวณที่ปวด

อาจช่วยลดอาการปวดลงได้บ้าง

รับประทานยาตามแพทย์สั่ง

7.หลักเลี่ยงการกระทบอากาศเย็นจัด

หรืออากาศที่เปลี่ยนแปลงเร็ว ไซนัสอักเสบชนิดเรื้อรัง

ประวัติ การป่วย มักเป็นนาน หลายๆ เดือน

หรือเป็นปี หรือหลายๆ ปี

เนื่องจากโรคไซนัสอักเสบ มักไม่มีอันตราย

ที่รุนแรง นอกจากผู้ป่วยที่ร่างกายอ่อนแอมาก ๆ

หรือมีโรคประจำตัวที่ร้ายแรงอยู่เท่านั้น บางรายอาจมี

อาการเฉียบพลันเกิดขึ้นเป็นระยะ ๆ ก็ได้

อาการของไซนัสอักเสบเรื้อรัง

อาจมีอาการอย่างใดอย่างหนึ่ง บางอย่าง

หรือทุกอย่างดังต่อไปนี้

1.อาการทางจมูก ได้แก่ คัดจมูกน้ำมูกไหล,จาม,

เวลาพูดมีเสียงตื้อ ๆ ไม่กังวาน น้ำมูก

อาจมีทั้งใส หรือขุ่น สีขาว, เขียว,เหลืองก็ได้

บางรายมีกลิ่นเหม็น

การได้กลิ่นอาจผิดปกติ เช่น ไม่ค่อยรู้สึกกลิ่น

หรือมีกลิ่นมากไป ในเด็กที่มีน้ำมูกข้นนานเป็นเดือน

มักมีสาเหตุจากไซนัสอักเสบ

2.แน่นหรือไม่สบาย บริเวณหน้าหรือไซนัสที่เป็น

3.อ่อนเพลีย เหนื่อยง่าย

โดยเฉพาะในระยะที่ยังไม่เรื้อรังมาก

ประมาณ 3 สัปดาห์ถึง 3 เดือน

4.ไอ อาจมีเสมหะหรือไม่มี แต่ส่วนมากจะมี

5.อาการทางหู แน่นหู หูอื้อ ปวดหู หรือมีเสียงรบกวนในหู

6.อาการปวดศรีษะอาจมีได้ในบางราย

มักปวดในระยะหลังตื่นนอนเช้า

หายไปตอนบ่าย ๆ

7.มีประวัติโรคภูมิแพ้ ฟันผุ

หรือประวัติการเป้นอย่างเฉียบพลันมา

ก่อน หรือมีเนื้องอกในจมูก

การตรวจ

เช่นเดียวกับในรายที่เป็นเฉียบพลัน

การรักษา แบ่งเป็น

1.การใช้ยา เช่นเดียวกับในรายที่เป็นชนิดเฉียบพลัน

2.การล้างไซนัส เมื่อมีประวัติเป็นนานเกิน 3 สัปดาห์ขึ้นไป

และการรักษาด้วยยาไม่ได้ผล มีวิธีล้าง 2 วิธี

2.1ใช้เครื่องดูดเสมหะ มักใช้ในเด็ก

โดยทำในท่านอนให้เด็กนอนแหงนหน้ามาก ๆ

และหายใจทางปากใส่ น้ำยาที่ใช้ล้าง

(น้ำเกลือผสมยาลดการบวมของเยื่อจมูกและไซนัส)

บางครั้งผู้ป่วยจะถูกขอร้องให้พูดคำว่า

” เค…เค” เพื่อให้การดูดได้ผลดีขึ้น

2.2การล้างโดยตรง ในไซนัสอาจใช้การเจาะผนังไซนัส

ผ่านทางจมูก ผ่านรูเปิดธรรมชาติของไซนัสทำมาก

และสะดวก สำหรับไซนัสบริเวณแก้ม

ส่วนไซนัสที่หัวคิ้วและหลังจมูก ควรทำโดยผู้เชี่ยวชาญ

สำหรับไซนัสที่ ซอกตาไม่อาจล้างวิธีนี้ได้

3.การผ่าตัด แพทย์เป็นผู้ตัดสินใจว่า

เมื่อไหร่ควรจะรักษาด้วย

การผ่าตัด ซึ่งหมายความว่าได้ผ่านการรักษา

ชั้นที่ 1 และ 2 มากแล้ว หรืออาจเป็นมานาน

จนแพทย์ตรวจพบว่าไม่อาจรักษาให้หายได้

ด้วยวิธีข้างต้น

การผ่าตัดนั้นเพื่อวัตถุประสงค์ดังนี้

3.1 แก้ไขสิ่งกีดขวางในจมูกที่ทำให้อากาศถ่ายเท

ระหว่างจมูก, แผ่นกั้นช่องจมูกคดและอื่น ๆ

3.2 นำเนื้อเยื่อที่เป็นโรคไม่อาจหายเป็นปกติได้

ออกจากไซนัสให้หมด

3.3 ทำการถ่ายเทอากาศและหนองในไซนัส

ให้ดีไม่มีการอุดตันของไซนัส

ปัญหาของผู้ที่เป็นไซนัสอักเสบเรื้อรัง

หลังจากได้รับการผ่าตัดแล้ว

ส่วนมาก็จะหายจากโรคนี้แต่บางครั้งก็พบว่าผู้ป่วย

ยังไม่หายจากอาการที่เคย เป็น เช่นอาจมีน้ำมูก

หรือเสมหะลงคออยู่เรื่อย ๆ จามและคัดจมูก เป็นต้น

ทั้งนี้อาจมีสาเหตุอีกหลายอย่าง เช่น

1.การผ่าตัดไม่ได้ทำหมดทุกไซนัส

เราทราบแล้วว่ามีอยู่ทั้งหมด 4 คู่

แต่แทพย์ มักทำผ่าตัดคู่ที่เป็นมาก ที่สุด ก่อนเสมอ

ถ้ายังมีปัญหาอยู่ก็ต้องปรึกษาแพทย์ต่อไปอาจจะต้องทำผ่าตัด

ไซนัสอื่นเพิ่มเติม

2.ผู้ป่วยมีโรคภูมิแพ้เป็นประจำอยู่ แม้ว่าจะรักษาโรคไซนัสอักเสบ

จากการติดเชื้อ หายไปแล้ว แต่โรคภูมิแพ้

ก็ยังคงทำให้มีอาการคล้ายกันได้

จำเป็นต้องรักษาโรคภูมิแพ้ต่อไป

โรคภูมิแพ้นี้ไม่อาจรักษาให้หายขาดได้

เพียงแต่ทำให้อาการเบาบางลง โดยหลีกเลี่ยงจากสิ่งที่แพ้

รับประทานยาแก้แพ้,

ฉีดวัคซีนเพื่อลดความไวของโรคภูมิแพ้ เป็นต้น

3.อาจมีการเกิดซ้ำของโรคหลังจากผ่าตัด

เพราะเนื้อเยื่อภายในจมูก

และไซนัสระยะหลังผ่าตัดใหม่ ๆ ยังมีความอ่อนแออยู่

4.มีโรคประจำตัวอย่างอื่น เช่น เบาหวาน,

วัณโรค, โรคของต่อมไธรอยด์ เป็นต้น

การป้องกันโรคไซนัสอักเสบ

หรือป้องกันการเกิดซ้ำของโรค

ควรปฏิบัติให้ถูกต้องคือ

1.หลีกเลี่ยงจากสิ่งที่ทำลายสุขภาพ

ตามสาเหตุข้อ 1 หรือแก้ไขโรคประจำตัวที่มีอยู่

เมื่อมีความผิดปกติในจมูกควรปรึกษาแพทย์

เพื่อแก้ไข ควรงดการว่ายน้ำดำน้ำ

เมื่อเป็นหวัด หรือโรคภูมิแพ้ของจมูก

2.รักษาร่างกายให้อบอุ่นอยู่เสมอ

โดยเฉพาะในฤดูหนาว

3.ดื่มน้ำสะอาดให้พอเพียงทุกวัน

4.หลีกเลี่ยงจากสิ่งมีพิษในอากาศ เช่น

ฝุ่นละออง, สารเคมีต่าง ๆ เช่น ยาฆ่าแมลง,ควันบุหรี่,

ทินเนอร์ผสมสี เป็นต้น

5.เมื่อเป็นหวัดอย่าปล่อยไว้นานเกิน 1 สัปดาห์

ควรรีบปรึกษาแพทย์

6.ในกรณีที่มีฟันผุ โดยเฉพาะฟันบน

พึงระวังว่าจะมีโอกาสติดเชื้อเข้าสู่ไซนัสได้

7.รักษาสุขภาพช่องปากและฟันให้ดีอยู่เสมอ

8.ออกกำลังกายพอสมควรโดยสม่ำเสมอ

9.รับประทานอาหารที่มีคุณประโยชน์ครบถ้วน

และไม่มาก หรือน้อยเกินไป

10.ถ้ามีโรคประจำตัวอยู่ ควรได้รับการรักษาแพทย์โดยสม่ำเสมอ

 

0000000000000000000000000000000

 

โทร.มาปรึกษา หนึ่งได้ นะครับที่

082-6526598 เวลา 10.00 ถึง 17.00 น.ครับ

บนถนนคนติดเชื้อ

0

Posted by ittirak | Posted in บนถนนคนติดเชื้อ | Posted on 08-12-2009

ตอนที่ 2

 

เมื่อถึงเวลาที่ต้องเข้าพบคุณหมอ ซึ่งผมได้เจอท่านมาแล้ว

 

2 ครั้ง ที่คลีนิก แห่งหนึ่ง แถวสะพานควาย

 

จึงค่อนข้างคุ้นเคยกับท่าน ผมเดินเข้าด้วยความรู้สึกที่แตกต่าง

 

กันโดยสิ้นเชิง จากความรู้สึกกลัว เมื่อนั่งอยู่ด้านนอกนั้น

 

ตอนนี้ กลายเป็นความรู้สึกอบอุ่น อย่างบอกไม่ถูก

 

ท่านถามว่าเป็นไงแข็งแรงดีขึ้นหรือไม่ 

 

ครับผมแข็งแรงขึ้น เพราะผมได้เปลี่ยนตัวเองทั้งหมดเลยครับ

 

เลิกดื่มเหล้า หันกับมาออกกำลังกายสม่ำเสมอ

 

ส่วนเรื่อง นอนหลับพักผ่อน ยังไม่เพียงพอเช่นเดิมครับคุณหมอ

 

เพราะ ผมยังกลัวตายอยู่  เพราะเอดส์เป็นแล้วตายไม่มีทางรักษา

 

จึงคิดไปต่างๆ นาๆ ตามที่ได้ รับรู้ข้อความเกี่ยวกับโรคนี้

 

เพราะสิ่งที่เขียนมาทั้งหมด มันเกิดขึ้นมาในปี 2529

 

คุณหมอ บอกว่า เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน วันนี้มาคุยเรื่อง

 

การตรวจดู CD4 นะ ท่านอธิบายว่า คนปกติธรรมดา

 

จะมีจำนวน CD4 อยู่ประมาณ 500 ขึ้นไป ถ้า ของเราเท่าไหร่

 

จะได้รู้กัน อีก 3 เดือนข้างหน้า วันนี้มาเจาะเลือดก่อนนะ

 

ครับคุณหมอ ผมมองท่าน ได้เห็นรอยยิ้ม ที่ เมตตาอย่างยิ่ง

 

ท่านทำทุกอย่างออกมาจากหัวใจ มิได้เสแสร้งแกล้งทำแม้นแต่อย่างใด

 

ทำให้ผม อบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก มันต่างกันราวฟ้ากับดิน

 

อีก 3 เดือนเจอกันนะครับ ผมฟังผล CD4 ตอนนี้

 

ดูแลรักษาสุขภาพตัวเองให้ดีๆ มีอะไร หรือไม่สบายไปหาหมอได้

 

ที่ คลินิกนะครับ พร้อมกอดคอผม น้ำตา ผมไหลออกมา

 

นี่แหละ ผมได้เจอพ่อพระแล้ว ท่านไม่ได้ รังเกลียดผมเลย

 

ซึ่งต่างกับ หมอที่ผมเจอในครั้งแรกตอนที่ผมได้รู้ว่าตัวเองติดเชื้อ

 

ไหนๆ ก็ คุยมาถึงตรงนี้แล้ว มาย้อนกลับไปดีกว่า

 

ผมรู้ว่าตัวเองติดเชื้อได้อย่างไร ผม ป่วยไม่สบายหลายครั้ง

 

พอเข้าไปรักษาตัวที่โรงพยาบาล เมื่อหาย ผมก็กลับออกมา

 

ทำตัวเหมือนเดิมดื่มเหล้า นอนหลับไม่พียงพอ แล้วผมก็ป่วย

 

กลับ เข้ามารักษาตัวที่โรงพยาบาลอีก เป็นอยู่หลายครั้ง

 

จนคุณหมอ และ คุณแม่  งงไปหมดว่าผมเป็นอะไร เพราะ

 

หมอได้ตรวจหมดทุกอย่างแล้ว ไม่เจอโรคอะไรที่ร้ายแรง

 

คุณแม่จึงตัดสิ้นใจ บอกคุณหมอโดยที่ผมไม่รู้เลย ว่า

 

เลือดที่กำลังโดนเจาะ อยู่ตอนนี้ จะนำไปตรวจหาโรคเอดส์

 

สมัยนั้น ยังเรียกแบบนี้ เช้าอีกวัน ช่างเป็นวันที่แสนอบอุ่นจัง

 

คุณพ่อ และ ญาติทางคุณพ่อมาเยี่ยมกันเพียบ

 

หูย ไม่เจอกับแบบนี้มนานและ แต่ผมว่ามีอะไร แปลกๆ นะ

 

เพราะ การมาเยี่ยมของทุกคนแลดูเศร้าๆ แม่เลี้ยงผม ร้องไห้ด้วย

 

อะไรหว่า มันเกิดอะไรขึ้นครับ ทุกคน อยู่ห่างผม ตอนนั้นรู้สึกแปลก

 

แต่ไม่คิดเลยว่าผมจะติดเชื้อ  พอทุกคนกลับไปหมด

 

คุณหมอได้เข้ามายืนห่างๆ และบอกผมว่า ทำใจดีๆ นะ

 

ผมมีเรื่องจะบอก ผลตรวจเลือดออกมาคุณติดเชื้อเอดส์

 

ผมย้ำถามว่าอีกครั้ง อะไรนะครับคุณหมอ คำตอบที่ได้ เหมือนเดิม

 

เหมือนรถบรรทุก 50 คันวิ่งเข้าชน มึนตรึบ งง สับสน

 

สมองคิดอะไรไม่ออก  นึกได้สิ่งแรกคือ คุณแม่

 

เสียงแรกที่ออกจากปากผม คือ คุณหมอครับ แม่ผมรู้หรือยัง

 

ทุกคนรู้หมดแล้ว เพราะคุณแม่ สั่งให้หมอตรวจหาเชื้อตัวนี้เอง

 

ครับ คำตอบสั้นๆ จากปากผม แต่สิ่งที่ออกมาจากปากหมอซิครับ

 

เหมือนรถบรรทุก 50 คัน เมื่อกี้ เททรายทับตัวผม พร้อมกัน

 

ผมขอให้คุณ ย้ายออกจากโรงพยาบาลนี้ ภายใน ครึ่งชั่วโมง

 

เพราะที่โรงพยาบาลนี้ไม่รับรักษาผู้ป่วยเอดส์

 

ผมมองหน้าท่าน อย่าอ้อนวอน คุณหมอครับ

 

ผมยัง ป่วย มีไข้ น้ำเกลือก็ยังต้องให้ ผมจะออกไปรักษาที่ไหน

 

ไม่มีคำตอบจากสวรรค์ มีแต่นรก ที่อยู่ในใจผมตอนนี้

 

พยาบาล ขอบัตรประชาชนผมไป

 

ผมมารู้ภายหลังว่า ไม่ว่าสถานพยาบาลใด ที่ตรวจพบผู้ป่วยเอดส์

 

ให้รายงาน เข้าไปที่กระทรวง ทุกราย

 

เรื่องนี้ เดี๋ยวเอาไว้ เล่าให้ฟังใน ครั้งต่อๆ ไปนะครับ

 

ความเงียบ กลับเข้ามาอีกครั้ง ผมนอน นิ่งอยู่แบบนั้น จน

 

มีเสียงเปิดประตู ในใจคิดว่าคงเป็นคุณแม่ แต่ไม่ใช่

 

เป็นพยาบาลใส่ชุดอวกาศ เหอๆ เดินเข้ามาถอดสายน้ำเกลือ

 

พร้อมคืนบัตรประชาชน ผมหน้ารังเกลียด ขนาดนั้นเชียวหรือ

 

อะไรมากมายหลายสิ่ง ประดังเข้ามาในหัวสมอง สิ่งที่คิดออกคือ

 

โทรหาคุณแม่ก่อน ดีที่สุด หลังจากได้คุยกับคุณแม่

 

ท่านบอกให้ผมรอ ท่านกำลังเกิดนทางมา รับผมที่โรงพยาบาล

 

เมื่อวางสาย คำถามมากมาย วิ่งเข้ามา  ในสมอง

 

ผมจะตายเมื่อไหร่ จะอยู่ได้นานแค่ไหน

 

ผมจะไปรักษาตัวที่ไหน กลับไปที่บ้าน ที่ผมเช่าอยู่กับเพื่อน

 

เพื่อนๆ จะรับได้ไหม ผมจะโดนไล่ออกจากบ้านเช่าเหมือนกับที่โดน

 

โรงพยาบาลไล่ไหม เสียงเปิดประตู ดังขึ้นอีกครั้ง คุณแม่ที่ผมรัก

 

เดิมเข้ามากอดผม ผมร้องไห้ น้ำตาไหล ท่านบอกว่า ไปลูก

 

แม่จะไม่ยอมให้ลูก เป็นอะไร แม่จะ หา ทุกวิถีทางที่จะทำให้ลูกหายนะ

 

ตอนนี้เรากับบ้านกันก่อน ลูกต้องสู้นะ แม่จะ อยู่ข้างๆ

 

เป็นกำลังใจให้ลูกเสมอ ลูกรักของแม่ ครับผมก็รักแม่มากครับ

 

คุณแม่ก็พาผมออกจากโรงพยาบาลนั้นกลับไปที่บ้านเช่า

 

วันนี้เอาแค่นี้นะครับ โปรดติดตาม ตอนต่อไป

 

0000000000000000000000000000000

 

โทร.มาปรึกษา หนึ่งได้ นะครับที่

082-6526598 เวลา 10.00 ถึง 17.00 น.ครับ